De wederkomst van Christus van Jakob Lorber biedt een mystiek-spirituele herinterpretatie van het christelijke begrip van de wederkomst. In plaats van een toekomstige, uiterlijke verschijning van Christus aan het einde der tijden, beschrijft Lorber de wederkomst als een innerlijk, geestelijk proces dat zich voltrekt in het hart en bewustzijn van de mens.

Volgens Lorber komt Christus opnieuw tot de mens wanneer deze zich opent voor liefde, waarheid en innerlijke gehoorzaamheid aan Gods wil. De kern van het christendom ligt niet in dogma’s of kerkelijke structuren, maar in het leven vanuit naastenliefde en innerlijke verbondenheid met God. De wederkomst vindt plaats waar het ego, de zelfzucht en de angst plaatsmaken voor liefde en nederigheid.

Het boek benadrukt persoonlijke verantwoordelijkheid en innerlijke bekering als voorwaarden voor geestelijke vernieuwing. Christus wordt voorgesteld als het levende Woord dat voortdurend tot de mens spreekt, mits deze bereid is te luisteren naar de innerlijke stem van het geweten en de liefde.

Daarnaast waarschuwt Lorber voor uiterlijke religiositeit zonder innerlijke verandering en voor het zoeken naar spectaculaire tekenen. Ware verlossing en geestelijke wedergeboorte voltrekken zich in stilte en eenvoud.

De wederkomst van Christus is een oproep tot innerlijke transformatie en actief geleefde liefde, waarin de komst van Christus wordt beleefd als een voortdurend, persoonlijk en geestelijk gebeuren.