'INLEIDING
I - HET MISSIONAIRE BEWUSTZIJN
1) Bezig met een onderzoek, betreffende de leer der heiliging in de prediking van Hermann Friedrich Kohlbrügge, sloeg de schrijver dezer studie, gedwongen door de woord-analyse van K's, uit hebreeuwsch taaleigen geputte begrippen, een zijpad in en ontdekte daar de mógelijkheid, het Oude Testament als een eigen geestelijke wereld te bezien, terwijl het jodendom allerminst als een "Vorstufe" van het Christendom zich voordeed, maar als een religie sui generis, die als zoodanig geen vervulling of aanvulling zou behoeven.
Deze bekentenis moge naief zijn, zij is niettemin teekenend voor het feit der verregaande vervreemding tusschen joodsch en christelijk geestesleven. Het bedoelde zijpad was namelijk de kennismaking met de joodsche godsdienstphilosophie van dezen tijd.
Niet de nationale religie van een vreemden stam, die ons christenen en europeanen niet meer zou aangaan,
kwam daar in het gezichtsveld, maar een in zichzelven rustend geestesleven en een religieus zelfbewustzijn,
dat zich eerder geroepen voelde zelf zennding te drijven dan object van zending te zijn, het zelfbewustzijn der verkorenen.
Deze missie was wel te onderscheiden van den joodschen invloed, welke, naar men meent, uitgaat van de groote leiders van den tijdgeest, die nu eenmaal voor zulk een aanmerkelijk deel van joods ras zijn
(Bizet, Lombroso, Bergson, Mahler, Simmel. Gundolf, Landauer, Rathenau, Freud, Einstein), het betrof hier zeer bepaald een 'missionaire' roeping der religie van Israël als zodanig, een pretentie hulp te kunnen brengen, een energie om in de laatste vermoeienis aller volkeren, op te staan en, zichzelf verlossend, de anderen mede te verlossen. (...)'.