De Oostindiëvaarder 'Batavia' vertrok in oktober 1628 naar Java. Het schip, pronkstuk van de Verenigde Oostindische Compagnie, zou de Specerij-eilanden nooit bereiken. In de vroege ochtend van 4 juni 1629 verging het voor de kust van West-Australië.

Als de 'Batavia' met driehonderzestien opvarenden de rede van Texel verlaat, bevinden zich in het ruim twaalf kisten met gemunt zilver, een kistje met juwelen, bouwmaterialen voor Hollandse huizen op Java, en verder wijnen, kazen, serviezen en tafelzilver. De bestemming is de stad Batavia, waar een lading peper, muskaatnoten en foelie gehaald moet worden.
Aan boord ontstaat al gauw ene gespannen situatie als blijkt dat opperkoopman en commandeur Francisco Pelsaert geen leiding weet te geven.
Na het ronden van Kaap de Goede Hoop tracht Pelsaert zijn gezag te herstellen, maar hij wordt daarbij gedwarsboomd door schipper Jacobsz en onderkoopman Jeronymus Cornelisz. De laatste ontpopt zich als het duivelse genie achter een muiterij, die verstrekkende gevolgen zal hebben.
De discipline verloedert, van behoorlijke navigatie is geen sprake meer; de 'Batavia' loopt bij de Abrolhos-eilanden op de klippen; tientallen opvarenden vinden daarbij de dood. Pelsaert neemt de wijk naar Java. De overlevenden vallen ten prooi vaan het schrikbewind van de onderkoopman waarbij honderdvierentwintig mensen op beestachtige wijze worden afgeslacht.
De muiterij op de 'Batavia' is zonder twijfel de meest gruwelijke uit de wereldgeschiedenis. Als het door gouverneur-generaal Jan Pietersz Coen uitgezonden schip de 'Saerdam' tenslotte bij de Abrolhos-eilanden arriveert, wordt met de muiters afgerekend.