De foto op de voorzijden van het omslag geeft in een gecomprimeerde vorm de sfeer weer die schrijver en uitgevers door deze documentaire wensen op te roepen. Dit waren ze, zo zagen ze er uit, de mannen die in de calvinistische wereld van de twintiger en dertiger jaren de dienst uitmaakten. Zij waren het die aan de hand 'de' beginselen het patroon van de gereformeerde zede bepaalden en in stand hielden, trouw aan het beeld der vad'ren, van wie zij de niet ontaarde zonen wilden zijn. Men kan met eerbied terugdenken aan deze eikebomen der gerechtigheid en trouwe wachters op Sions muren en toch tegelijkertijd vinden, dat hun fundamentalisme onvermijdelijk heeft geleid tot eigengerechtigheid en ook tot een zakere donquichotterie. Het is hen wel aan te zien, dat zij met het zwaard in de kloeke vuist gestreden hebben tegen bobbed-hair, lichte kousen, geboorte-regeling, bioscoop, rode vloedgolf, ethische verwatering, humanistisch insluipsels en fietsen op zondag.
Deze documentaire doet wat haar aard is. Zij put uit authentieke documenten uit de twintiger en dertiger jaren en laat deze voor zichzelf spreken. De verbindende tekst is summier gehouden en dient in hoofdzaak om de lezer wat leiding te geven bij zijn wandeling door het verleden. De inleiding en het nawoord hebben een wat kritischer toon. De stof is overzichtelijk naar onderwerp gegroepeerd. Het gaat achtereenvolgens over: Gezin en sex, het vrouwelijk gedragspatroon, spel en ontspanning, lectuur en radio, onderwijs, jeugd, kerk, politiek en maatschappelijk leven en tenslotte voer persoonsverering.