Volledig leer (hardcover), 24 x 19 cm, (32) 400 + 36 + XXXX bladen met platen, XVI + 426 +(8) +57 +(3)- VI bladen met platen pp., Italiaans, 2 volumes, Illustraties, boekconditie: Zeer Goed

Philip Verheyen (1648-1710) groeide op in zijn parochie van Verrebroek als een arme, eenvoudige landarbeider totdat hij op 22-jarige leeftijd onder de hoede van de parochiepriester werd genomen. Na verdere training in het Latijn kon hij twee jaar later beginnen met zijn middelbare studies aan het Heilige Drievuldigheidscollege in Leuven, en vijf jaar later was hij de beste van zijn klas aan de Faculteit der Letteren. Hij ontving een beurs van de armenzorg van zijn parochie, maar kort daarna moest hij een beenamputatie ondergaan vanwege een levensbedreigende infectie. Hij was al begonnen met het studeren van theologie aan het Heilige Geestcollege, maar moest nu zijn studierichting veranderen omdat, volgens een decreet van het Concilie van Trente (1545-1563), een gehandicapte persoon geen priester mocht worden. Verheyen koos voor geneeskunde en, na zijn studies met succes te hebben afgerond, ging hij in 1682 verder met zijn opleiding in Leiden en Amsterdam. Verheyen werd vervolgens belast met het onderwijzen van anatomie en werd van 1689 tot aan zijn dood in 1710 koninklijk professor in de anatomie. Voor zijn studies en anatomielessen gebruikte hij niet alleen de (zeldzame) lichamen van geëxecuteerde gevangenen, maar ook lichaamsdelen van gevallen soldaten.

[Deze omschrijving kan vertaald zijn met AI.]

Apud Balthazarem ab Egmond & Socios., 1712, Coloniae