Samenvatting
Mijn heldere afgrond, geschreven in de nasleep van een beenmergtransplantatie, is een ontroerende meditatie over hoe een levensvatbaar, hedendaags geloof eruitziet. Geloof dat niet alleen rekening houdt met het moderne gedachtengoed en de wetenschap maar ook met de religieuze traditie.

Mijn heldere afgrond is in de vertaling van Willem Jan Otten – vrolijk, treurig en prachtig geschreven – voorbestemd om een spirituele klassieker te worden. Het boek is niet alleen relevant voor gelovigen, maar voor iedereen die bezig is met een ‘brandende’ zoektocht. Wiman vraagt de lezer hoe we dit ‘brandende verlangen’ moeten beantwoorden. Wat betekent het voor ons leven – en onze dood – als we de ‘aanhoudende, hardnekkige geest’, die sommigen van ons God noemen, erkennen?

Christian Wiman
"His first book of poetry, The Long Home (Story Line Press, 1997) and reprinted by Copper Canyon Press (2007), won the Nicholas Roerich Prize. His 2010 book, Every Riven Thing (Farrar, Straus and Giroux, 2010), was chosen by poet and critic Dan Chiasson as one of the best poetry books of 2010. His book Ambition and Survival: Becoming a Poet (Copper Canyon Press, 2007) reviewed by The New York Times Sunday Book Review, is ""a collection of personal essays and critical prose on a wide range of subjects: reading Paradise Lost in Guatemala, recalling violent episodes from the poet's youth, traveling in Africa with an eccentric father, as well as a series of penetrating essays on poets, poetry, and poetry's place in our lives. The book concludes with a portrait of Wiman's diagnosis with a rare cancer, and a clear-eyed declaration of what it means — for an artist and a person — to have faith in the face of death.""