'De mooiste dag van mijn leven'

Henk Angenent kroonde zichzelf op zaterdag 4 januari 1997 tot opvolger van tweevoudig Elfstedentocht winnaar Evert van Benthem. In een zinderende finale van een uitermate boei end gevecht, troefde hij op de Bonkevaart in Leeuwarden de publiekslieveling Erik Hulze bosch af. Hij beleefde dat evenement en de nasleep als een grote droom.

Het meest pikante moment in de race? 'De opmerking van Hulzebosch, in de buurt van Bartlehiem. In zijn merkwaardige dialect zei hij "Henk, jij kunt vandaag winnen. Ik weet niet of hij het meende, of dat het bluf was. Maar dat vond ik ook niet interessant. Ik trok mijn eigen plan. Ik voelde mij sterk genoeg om te winnen. Dat spervuur van demarrages van Piet Kleine speelde mij in de kaart. En de lange eindsprint die Verduin inzette, was ideaal. Ik werd gelan-ceerd. Op de finishlijn stortte de wereld van Hulzebosch in. Mijn wereld begon toen pas. Maar ik laat mij niet gek maken. Ik heb geen commercieel draaiboek als Hulzebosch achter de hand. Dat wil ik ook niet. Ik wil gewoon mezelf blijven. Dat zal wellicht moeilijk zijn, maar ik wil dezelfde Henk Angenent blijven, die ik voor de Elfstedentocht-overwinning was."

Het gevaarlijkste moment? 'Dat was toen we in de duisternis over het Slotermeer joegen. Ik reed

achter Fausto de Marreiros en Henk van Benthem recht op een groepje supporters af. Fausto, met een lampje op het voorhoofd op kop, links van de mensen. Henri Ruitenberg, in vierde positie, riep nog iets onverstaanbaars, hield net als de rest van de kopgroep in en zag toen dat het lampje over de rietkraag vloog Fausto de Marreiros was gevallen. In het tumult ging ook Peter de Vries keihard onderuit. Later bleek dat hij zijn schouderblad had gebroken. Dankzij Henk van Benthem kwamen we weer op het parcours.

Het mooiste moment van de dag? 'Voor mij was dat de huldiging op het podium in dezelfde tent waaruit wij die ochtend waren vertrokken. Het zingen met het publiek in die tent heb ik als iets fantastisch ervaren.

Eerste wedstrijd na de Elfstedentocht? 'Daags nadien op de baan van de ijsclub CP Mulder aan het Aarkanaal in Alphen aan de Rijn. Het ging om de Grote Prijs van Alphen. We stonden met drie A-rijders aan de start. Er waren in totaal elf deelnemers, onder wie één vrouw. Ik won. Dat was leuk meegenomen, maar natuurlijk onver-gelijkbaar met dat machtige evenement, dat ik een dag voordien had gewonnen; de vijftiende Elfstedentocht. Dat was de mooiste dag van mijn leven."