De verhoudingen tussen mannen en vrouwen en tussen ouders en kinderen lijken de laatste decennia meer in beweging dan ooit eerder in de geschiedenis van de Westeuropese cultuur. Veel van wat lang gold als vanzelfsprekend, is dat niet langer, De gelijkte opvatting van de rol van vrouwen als toegewijde echtgenotes, moeders en huisvrouwen is veranderd. Van mannen wordt ander gedrag geëist dan voorheen: minder traditioneel mannelijk, meer gelijkwaardig. Jong trouwen is geen ideaal meer, samenwonen zonder huwelijk is voor velen het alternatief geworden, huwelijksbindingen zijn minder stabiel. Kinderen krijgen spreekt niet langer vanzelf, oude opvoedingsrecepten voldoen niet meer. Dit alles verloopt niet zonder problemen: het gaat om een ingewikkeld en langdurig proces van veranderingen in identiteiten, in wederzijdse verwachtingen en omgangsvormen. De veranderingen laten niemand onberoerd en roepen vragen op. Wat is er gaande, hoek kunnen we de ontwikkelingen interpreteren en welke houding kunnen we er tegenover innemen? Ook vragen over het verleden: hoek gingen mannen en vrouwen vroeger met elkaar om, welke betekenissen hadden familie, huwelijk en gezin, hoek werden kinderen voorheen opgevoed? Kortom: welk perspectief levert de verhouding tussen de ontwikkelingen vroeger en nu op de actuele problematiek van familie, huwelijk en gezin? In dit boek worden deze kwesties belicht over de lange termijn van de middeleeuwen tot de moderne tijd. De auteurs leveren zo een bijdrage tot een betere oriëntatie op een terrein dat voor elk mens ook persoonlijk van betekenis is