Het overleven van een organisatie is afhankelijk van in essentie twee
factoren: kennis van ontwikkelingen in de wereld en het vermogen daarop
snel en adequaat in te spelen. Overleven is daarmee vooral een functie van
informatievoorziening en competenties en dus van kennismanagement en
competentiemanagement. Organisaties zijn op hun eigen wijze bezig hieraan
invulling te geven. Daarbij beantwoorden zij onder andere de volgende
vragen: Hoe stel je vast welke competenties een organisatie in de toekomst
nodig heeft? Welke modellen, werkwijzen en/of instrumenten zijn hierbij te
gebruiken en meer in het bijzonder: welke assessment_methoden dienen te
worden gehanteerd?

De artikelen in 'Managen van competenties in organisaties' geven een
gevarieerd beeld van hoe bovenstaande problematiek in onderwijsland en het
bedrijfsleven ter hand wordt genomen. We zien voorbeelden van manieren om
de kerncompetenties van een organisatie vast te stellen, van manieren van
(en opvattingen over) het vaststellen en ontwikkelen van individuele
competenties en de rollen van de manager en medewerkers hierbij. We maken
kennis met verschillende procedures en assessment_methoden om competenties
van individuele medewerkers te meten en met beoordelingswijzen die aan
competentieontwikkeling gerelateerd zijn.

De waarde van de bundel ligt echter niet alleen in de diversiteit van
opvattingen, werkwijzen en instrumenten en de conclusies die de lezer
daaruit kan trekken; de auteurs geven ook inzicht in de valkuilen bij hun
werkwijze en de opgedane ervaringen.

'Managen van competenties in organisaties' is het derde en laatste deel in
de driedelige reeks Competentiegericht leren en werken. De andere delen
zijn:
1 Het belang van competenties in organisaties
2 Competentiegerichte leeromgevingen