Tweemaal eerder heeft Ellen Warmond een grote bloemlezing uit haar gedichten samengesteld; tweemaal eerder was die bloemlezing al snel uitverkocht. Tegenspeler tijd, de tweede, moest worden herdrukt. Het ligt dan ook in de lijn der verwachtingen dat deze derde een nóg gunstiger onthaal vindt, te meer daar de belangstelling voor haar werk na de toekenning van de Anna Bijns Prijs alleen maar is toegenomen.

Wam de Moor in De Gelderlander over Het struisvogelreservaat: 'Ellen Warmond toont zich in deze magistrale liefdespoëzie en trouwens in heel de bundel een zeer groot dichteres.'

Het Nieuwsblad van het Zuiden over De huid als raakvlak: 'In een heldere doorzichtige stijl geschreven bewijst deze bundel nog eens ten overvloede dat de dichteres tot de zeer groten in de hedendaagse Nederlandse poëzie behoort.'

Helma Wolf Catz in de Amersfoortsche Courant over De groeten aan andersdenkenden: 'Ze is politiek geëngageerd, progressief, zoals een Enzensberger, maar zij is veel sterker.'

Pierre H. Dubois in Het Vaderland over Implosie: 'Ellen Warmond is geen dichteres die charmeren of ontroeren wil, maar zij is een stem waaraan men niet ontkomt.'

Jozef Deleu in De Bond over Gesloten spiegels: 'Lees het, zoals je een fijn gerecht proeft, met mondjesmaat, woord voor woord, opdat niets verloren zou gaan.'

Erik van Uden in Prisma-lectuurvoorlichting over Vragen stellen aan de stilte: 'het knappe spel met de taal, de ironie en de gelaagdheid in de gedichten maakt datje ze leest, herleest en bewondert.'

Ellen Warmond werd in 1930 in Rotterdam geboren. Zij debuteerde in 1953 met de bundel Proeftuin. Sedertdien verschenen er vijftien bundels van haar. Zij kreeg drie keer een literaire prijs, in 1953 de Reina Prinsen Geerligsprijs (gedeeld met Remco Campert), in 1961 de Jan Campertprijs voor haar bundel Warmte, een woonplaats en in 1987 de Anna Bijns Prijs.