In "Een goede raad en een grote troost" onderzoekt M.H.G. Mudde de preken van ds. L. Kievit, die tussen 1945 en 1952 werden gehouden na de Puttense razzi. Dit boek biedt een diepgaande analyse van de geestelijke en maatschappelijke impact van deze preken in een periode van grote onrust en verdriet in Nederland, na de Tweede Wereldoorlog.

De Puttense razzi, waarbij veel inwoners van het Gelderse dorp Putten werden opgepakt door de Duitse bezetter, heeft een blijvende indruk achtergelaten op de gemeenschap. Ds. L. Kievit, als predikant, speelde een cruciale rol in het bieden van troost en begeleiding aan de getroffen mensen. Mudde legt de nadruk op de manier waarop Kievit zijn preken gebruikte om de pijn en het verlies van de gemeenschap te adresseren, en hoe hij hen hielp om hoop en geloof te vinden in een tijd van wanhoop.

Het boek is niet alleen een studie van de preken zelf, maar ook van de context waarin ze werden uitgesproken. Mudde plaatst de woorden van Kievit binnen de bredere sociale en historische context van de naoorlogse periode, en onderzoekt de thema's van lijden, vergeving en herstel die centraal staan in zijn boodschap.

Door middel van tekstanalyses en historische context biedt Mudde een waardevolle bijdrage aan de kennis over de rol van religie en geestelijke leiderschap in tijden van crisis. "Een goede raad en een grote troost" is daarmee niet alleen een belangrijk document voor de geschiedenis van Putten, maar ook voor de bredere discussie over de rol van de kerk in de samenleving en de manier waarop geloof kan helpen bij het verwerken van trauma's.