Eline Vere is een roman geschreven door de Nederlandse auteur Louis Couperus, gepubliceerd in 1889. Het verhaal volgt het leven van Eline, een jonge vrouw uit de hogere sociale klasse in Den Haag, die worstelt met haar identiteit en haar plaats in de maatschappij. Eline is een complex personage, intelligent en gevoelig, maar ook kwetsbaar en ontevreden met haar leven.

De roman schetst een gedetailleerd beeld van de Haagse samenleving aan het einde van de 19e eeuw, met zijn sociale normen en verwachtingen. Eline voelt zich gevangen in de conventies van haar milieu en verlangt naar vrijheid en authenticiteit. Haar innerlijke strijd wordt versterkt door haar relaties met verschillende mannen, waaronder haar liefde voor de charmante maar onbetrouwbare Hugo, en haar vriendschap met de meer conventionele en pragmatische personages.

Couperus' schrijfstijl is rijk en poëtisch, met een sterke nadruk op psychologische diepgang en de innerlijke wereld van zijn personages. De roman behandelt thema's als de zoektocht naar zelfontplooiing, de druk van sociale verwachtingen, en de spanning tussen verlangen en realiteit. Eline's reis is er een van zelfontdekking, maar ook van teleurstelling en verdriet, wat de lezer meeneemt in haar emotionele en existentiële worstelingen.

Eline Vere wordt vaak beschouwd als een van de hoogtepunten van de Nederlandse literatuur en is een belangrijk voorbeeld van de literaire stroming van het fin de siècle, waarin de nadruk ligt op individualisme en de complexiteit van de menselijke psyche.