in de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 werd ons land getroffen door de Watersnoodramp, waarbij 1.835 mensen om het leven kwamen, tienduizend stuks vee verdronken en 72.000 mensen moesten worden geëvacueerd.
De totale schade bedroeg 1,3 miljard gulden.
Ook de Nederlandse Spoorwegen werden zwaar getroffen.
De baanvakken Breda—Willemsdorp, Lage Zwaluwe—Roosendaal, Roosendaal—Vlissingen en Lage Zwaluwe—’s-Hertogenbosch werden geheel of gedeeltelijk overstroomd.
De emplacementen te Rotterdam Maas en Rechter- en Linkermaasoever, Dordrecht, Sliedrecht, Lage Zwaluwe en Vlissingen kwamen eveneens onder water te staan, terwijl het emplacement te Kruiningen geheel werd vernield. Minder ernstig was de schade aan de baanvakken Schiedam-Hoek van Holland, Rotterdam Maas—Gouda,
Rotterdam DP—Dordrecht en Dordrecht—Giessendam.
Oud-machinist Jan Matthijssen geeft in dit boek een overzicht van de gevolgen van de stormvloed voor het spoorwegbedrijf en noteerde een groot aantal belevenissen van spoormannen en -vrouwen die betrokken waren bij de Watersnoodramp en de daarop volgende herstelwerkzaamheden. Vanzelfsprekend wordt uitgebreid stil gestaan bij de tussen kistdammen aangelegde ’’badkuip-spoorweg” door de ondergelopen Kruiningerpolder, waarmee bij laag water goederen naar het geïsoleerde Zuid-Beveland konden worden vervoerd.
De authentieke sfeer die Jan Matthijssen weet te schetsen krijgt een extra dimensie door de vele unieke foto’s, waarmee dit boek is geïllustreerd.