De serie 3700 van de Nederlandsche Spoorwegen is zonder twijfel de meest succesvolle sneltreinlocomotiefserie geweest die ooit in ons land heeft dienstgedaan. Oorspronkelijk bedoeld voor de diverse D-treinen op het 123 kilometer lange baanvak Amsterdam Weesperpoort - Emmerich verscheen een groeiend aantal van deze 2C-Iocomotieven gaandeweg ook op andere lijnen.
In opdracht van de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen werden tussen 1910 en 1921 in totaal 115 700’en gebouwd door gerenommeerde locomotieffabrieken als Beyer Peacock, Werkspoor, Hanomag en Henschel. In 1928 leverde Schwartzkopff een laatste nabestelling van vijf locomotieven (3816-3820), voorzien van grotere cilinders.
Tot aan het einde van de stoomtractie bij de NS in 1958 was de serie 3700 door het gehele land aan te treffen voor zowel reizigers- als goederentreinen. De drijfwielmiddellijn van 1850 mm maakte dat deze zowel technisch als uiterlijk bijzonder geslaagde machines universeel inzetbaar waren.
Op 7 januari 1958, de dag waarop de NS officieel de stoomtractie vaarwel zei, schreef loc 3737 historie door als laatste vertegenwoordiger van de serie 3700 een afscheidsrit Geldermalsen - Utrecht te rijden, om vervolgens in het Nederlands Spoorwegmuseum voor het nageslacht bewaard te blijven.
Dit boek beschrijft de serie 3700 van de tekentafel tot en met de sloop, met naast aandacht voor de vele constructiewijzigingen ook de nodige ruimte voor een gedetailleerde beschrijving van de dienstuitvoering. De tekst wordt omlijst met vele nog niet eerder gepubliceerde foto’s en tekeningen.