Almanak voor de vrouwelijke studenten van het
DVSV, Delftsche Vrouwelijke Studenten Vereeniging
Gids voor het leven in de stad Delft , 1932

Ve LUSTRUM DER D.V.S.V.
Daar was een dag, dat de clubkamer bedolven was onder het papier, geel, zwart, rood.
Overal zwierven snippers flanel, blauw, wit, groen. Over de vloer lag een lange reep grijs goed, daarop een beige partoon.
Iemand kroop er omheen en klaagde dat het zoo'n onmo-gelijke schaar was. Een ander pakte een paar juist gearri-veerde pluimen uit en er vaag een richting mee aanwijzend, troostte ze:
Daarnet lag daar een scherpe, maar hij zal nu wel weg zijn.
't Kan toch echt gezellig zijn, één zoo'n clubkamer.
Bridgemenschen moesten extra hard tegen elkaar praten, om niet gestoord te worden door de conferentie bij 't raam rechts.
Aan de piano speelde iemand een clublied en meende op-timistisch: „Zoo kunnen ze 't allemaal tegelijk leeren." Toen struikelde iemand naar binnen en tevreden 't werkzame ge-doe monsterend sprak ze:
„Hier heb ik nou maanden naar verlangd." Haar stoutste verwachtingen zouden op dit gebied over-troffen worden.
Door de flanel en het papier, mengde zich op zachte wijze de tulle, voor de insignes. De traplooper verdween en er werd gewerkt aan een nieuwe, fluweelzachte. Geschenk van Oud-leden en Leden. En niemand was eigenlijk meer ver-baasd, toen er uit het tumult een nieuw geluid opsteeg, de telephoon. Zoo ging de chaos, 't geloop, gedraaf, gezoek, crescendo, tot op een avond een wonderlijke rust over alles nederdaalde.
35 costumes waren genaaid, décors stonden in de Doelen, désillusies omtrent uitnoodigingen en verkeerde plaatsen konden pas later komen.
Eenige phantastisch gekrulde L.C.hoofden bogen zich nog over een plattegrond.