Ds. W.C. Lamain: Een handvol geitenhaar
 
Ds. W.C. Lamain (1904-1984) schreef vanuit 'de States' talloze brieven en artikelen. Hij had een geheel eigen en kenmerkende schrijftrant: nuchter en vol ernst, terwijl ook gepaste luim niet ontbreekt.
 
Voor deze serie is een selectie gemaakt van pennenvruchten die tussen 1947 en 1984 werden gepubliceerd in De Saambinder, het kerkelijk weekblad van de Gereformeerde Gemeenten, en die nog niet eerder in boekvorm zijn verschenen.
In veel bijdragen bepeinst ds. Lamain dierbare herinneringen aan het oude volk van God dat hij in zijn lange ambtelijke loopbaan zo goed had gekend. Hij achtte hen vele malen hoger dan zichzelf. Zijn correspondentie bevat tevens veel onderwijs. Op eerlijke wijze tracht hij telkens het allerkleinstein de genade mee te nemen en het nabijkomende te ontmaskeren: God op het hoogst verheerlijkt en de zondaar op het diepst vernederd. Dat maakt hem zo beminnelijk bij allen die Sion niet gram zijn.
Inhoud:
  1) Denk veel aan de dag des doods
  2) De wijzen en hun wijsheid
  3) Anders gaan praten en anders gaan bidden
  4) Een onverwachte ontmoeting
  5) De twist van Gods kinderen
  6) Een beschamend antwoord
  7) Een inhoudsvolle brief
  8) Enkele nagedachten
  9) Een vreemd verschijnsel
10) Een groot geheim
11) Waar mag toch de genade des ouden tijds wezen?
12) Liever verteren dan verroesten
13) Dezelfde ervaringen
14) Allerlei moeilijkheden
15) Verschillende vragen
16) Een onleesbare brief
17) Dezelfde opmerkingen
18) Wonderlijke wegen
19) Van dood tot  leven
20) Verkeerd begrepen