Dingen die niet overgaan is een indrukwekkende poëziebloemlezing met gedichten uit de periode 1945–1985. Deze zorgvuldig samengestelde bundel brengt werk van uiteenlopende dichters samen en biedt een rijk overzicht van veertig jaar Nederlandstalige poëzie. De samenstellers, Hubert van Herreweghen en Willy Spillebeen, selecteerden gedichten die niet gebonden zijn aan literaire modes, maar een blijvende zeggingskracht hebben.

De titel verwijst naar de beroemde ‘Ballade van de dingen die niet overgaan’ van J.W.F. Werumeus Buning en zet direct de toon voor de bundel. Centraal staan thema’s als menselijk lijden, vergankelijkheid en de blijvende aanwezigheid van onrecht en verdriet, zelfs na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog. De gedichten weerspiegelen hoe de naoorlogse generatie dichters worstelde met existentiële vragen over leven, dood en zingeving in een ingrijpend veranderde wereld.

Tegelijkertijd is er volop aandacht voor het alledaagse en de natuur. In het werk van onder anderen Chris van Geel krijgen kleine observaties — een wandeling, een landschap, een ogenschijnlijk eenvoudig tafereel — een diepere, symbolische betekenis. Juist in deze combinatie van het persoonlijke, het historische en het tijdloze schuilt de kracht van deze bloemlezing.

Dingen die niet overgaan is daarmee een waardevolle bundel voor liefhebbers van Nederlandstalige poëzie, literatuurstudenten en verzamelaars van bloemlezingen. Het boek biedt een veelzijdig en indringend beeld van menselijke ervaringen en existentiële thema’s die, zoals de titel suggereert, hun actualiteit nooit verliezen.