In dit boek wordt een pleidooi gehouden voor een discussie over de beroepsidentiteit van de leraar in een kennissamenleving. De functie van leraar heeft in de vorige eeuw kenmerken aangenomen van het industriële organisatieconcept in het onderwijs. Hierdoor heeft de functie van leraar sterke ambachtelijke en routinematige kenmerken gekregen die niet meer adequaat zijn voor het leren in de kennissamenleving. Het beroep is dringend aan vernieuwing toe. In de kennissamenleving wordt van leraren gevraagd dat ze zelf voortdurend blijven leren en hun kennis en creativiteit voor het arrangeren van moderne leefomgevingen voor leerlingen en studenten. Het leraarsberoep vereist een brede oriëntatie in kennisdomeinen en bekwaamheid. In het ontwerpen van aantrekkelijke leerprocessen. Een voortdurende innovatieve beroepshouding is een vereiste voor een moderne beroepsoefening van het leraarschap. Het inzetten en benutten van moderne technologie en het herontwerpen van de schoolgebouwen tot moderne leercentra vraagt om duurzame overheidsinvesteringen. Lerarenopleidingen zullen ingrijpend moeten worden vernieuwd. De tijd dat een leraar kan volstaan met een initiële opleiding, is voorbij. Levenslang leren is ook voor de leraar een vereiste. Lerarenopleidingen moeten in nauwe samenspraak met scholen aanvullende en hogere opleidingen voor leraren aanbieden. Het schoolmanagement moet er zorg voor dragen dat de hogere expertise van leraren ook daadwerkelijk in het onderwijs wordt ingezet. De expertiseontwikkeling moet de school direct ten goede komen.