In dit artiel onderzoekt Jozef Weyns het traditionele landbouwwerk in de Kempen en beschrijft de technieken, werktuigen en seizoensgebonden werkzaamheden die het agrarische leven in deze zandstreek bepaalden. De auteur plaatst de landbouwpraktijken in hun historische en volkskundige context en toont hoe het boerenbedrijf nauw verbonden was met landschap, sociale organisatie en regionale tradities. Hij analyseert de verschillende vormen van landbouwarbeid die in de Kempense regio werden uitgevoerd vóór de mechanisering van het platteland. De studie behandelt de organisatie van het werk op de hoeve, de rol van familieleden en seizoenarbeiders, en de opeenvolging van werkzaamheden doorheen het landbouwjaar. Daarbij wordt aandacht besteed aan grondbewerking, zaaien, oogsten, veegebonden activiteiten en het gebruik van traditionele werktuigen. De auteur bespreekt ook de relatie tussen landbouwpraktijken en het karakteristieke Kempense landschap, waaronder heideontginningen, akkers op zandgronden en gemengde bedrijfsvoering. Door veldonderzoek en historische documentatie samen te brengen biedt het werk een volkskundige en cultuurhistorische reconstructie van het agrarische leven in de Kempen. Jozef Weyns was een Belgische volkskundige en museumstichter die een centrale rol speelde in de oprichting en ontwikkeling van het Openluchtmuseum van Bokrijk. Zijn onderzoek richtte zich op materiele volkscultuur, landelijke architectuur en traditionele landbouwpraktijken in Vlaanderen. Met zijn publicaties en museale projecten leverde hij een belangrijke bijdrage aan de documentatie en presentatie van het historische plattelandsleven in de Kempen en Belgisch-Limburg.