Het leven van de bewoners van een groot appartementengebouw in Parijs in de periode 1833-1975.

Het leven een gebruiksaanwijzing (oorspronkelijke Franse titel: La Vie mode d'emploi) is het meesterwerk van de Franse auteur Georges Perec, dat in de Nederlandse vertaling van Edu Borger in 1995 verscheen bij De Arbeiderspers. Hoewel de eerste druk in Nederland uit 1995 stamt, zijn er rond 2001 verschillende herdrukken en uitgaven beschikbaar geweest binnen de prestigieuze reeksen van deze uitgever.

Inhoud en Structuur
De roman wordt vaak vergeleken met een gigantische puzzel. Het verhaal speelt zich af in een fictief appartementencomplex in Parijs (Rue Simon-Crubellier 11) op één enkel moment: 23 juni 1975, vlak voor acht uur 's avonds.
De Puzzel-opzet: Perec beschrijft het gebouw alsof de voorgevel is weggehaald, waardoor de lezer in alle kamers tegelijk kan kijken.
Wiskundige opbouw: De auteur gebruikte complexe wiskundige regels (zoals de paardensprong uit het schaakspel) om de volgorde van de hoofdstukken en de aanwezige elementen in elke kamer te bepalen.
Hoofdpersonage: Een centraal figuur is de rijke Engelsman Percival Bartlebooth, die zijn leven wijdt aan een even groots als nutteloos project: het schilderen van 500 aquarellen van havens, deze laten verwerken tot puzzels, ze oplossen, en de afbeeldingen vervolgens laten vernietigen.
Erkenning en Waardering
Het boek wordt door critici en collega-schrijvers zoals Italo Calvino geprezen als een van de belangrijkste romans van de 20e eeuw.

Prijzen: In Frankrijk won het de Prix Médicis in 1978.
Nederlandse ontvangst: Bij het verschijnen van de vertaling in 1995 werd het door Nederlandse en Vlaamse critici uitgeroepen tot het beste boek van het jaar.