Deze uitgave is rijk geïllustreerd en verschaft vele nieuwe inzichten over de positie van Nederlandse kunstenaressen in de negentiede eeuw en brengt vele vergeten talenten onder de aandacht. In de negentiende eeuw beoefenden in Nederland 1100 vrouwen de beeldende kunst. De meeste van deze vrouwen zijn na hun dood vergeten. Het beeld is ontstaan dat de kunstwereld tamelijk ongunstig tegenover vrouwen stond en dat de kunstbeoefening vooral als vrijetijdsbesteding voor welgestelde dames werd aangemoedigd. Een professionele carriere was slechts voor een enkeling weggelegd. Dit boek brengt hierin verandering en besteed voor het eerst aandacht aan de positie van de kunstenaressen in de negentiende eeuw en de ontwikkeling daarvan. Hanna Klarenbeek beschrijft de mogelijkheden voor vrouwen om in de negentiende eeuw kunstonderwijs te volgen. Daarbij wordt bijzondere aandacht besteed aan de openstelling van de academies van beeldende kunsten voor vrouwelijke leerlingen. Verder wordt de beroepspraktijk van kunstenaressen verkend. De rol van de vrouw in de negentiende-eeuwse maatschappij wordt daarbij afgezet tegen de mogelijkheden die er bestonden om als professioneel kunstenares actief te zijn. De aanwezigheid van kunstenaressen op tentoonstellingen, kunstenaarsgenootschappen en de kunstmarkt komt hierbij aan bod. In het slothoofdstuk staat de receptie van kunstenaressen en hun werk in de negentiende-eeuwse kunstkritiek centraal.