Mieczyslaw Weinberg, een bescheiden Pools-joodse componist, uit Polen naar Rusland gevlucht voor de Duitse inval in 1939, ontmoet midden in de oorlog Dmitri Sjostakovitsj, een bekritiseerd maar gevierd Sovjet componist. Beiden hebben zeer te vrezen van de belangstelling van Jozef Stalin voor muziek. Na die ontmoeting sluiten Weinberg, die het muzikale vak vooral heeft geleerd in de cafés en het variété van het getto van Warschau, en Sjostakovitsj, met zijn opleiding aan het prestigieuze conservatorium van Leningrad, een diepe vriendschap die 35 jaar duurt. In die jaren beïnvloeden zij elkaar sterk en verwerken zij de invloeden van de revoluties, de oorlogen en hun angst voor Stalin in hun composities. De terreur van Stalin raakt ze wel, maar ze ontsnappen net aan de ergste gevolgen. Twee componisten en een dictator die alles, ook de muziek, inzet om zijn macht te vergroten, zijn tot elkaar veroordeeld in een adembenemend muzikaal verbond waarvan de leden op elkaar inspelen en elkaar haarscherp in de gaten houden. De geschiedenis leidt tot de veroordeling van Stalin, tot grote roem voor Sjostakovitsj en anonimiteit voor Weinberg. Sinds kort is de belangstelling voor Weinberg sterk aan het toenemen omdat enkele befaamde musici zoals het Danel Kwartet, Gidon Kremer, Linus Roth en Emil Gilels hem (her)ontdekten en zijn werk steeds vaker wordt uitgevoerd. De belangstelling wordt ook groter omdat beluistering en analyse van het werk van Weinberg duidelijk maakt hoeveel invloed hij uitoefende op Sjostakovitsj.

Jan Auke Walburg is directeur van het Trimbos-instituut, het nationale wetenschappelijke instituut voor de geestelijke gezondheid. Hij werkte jarenlang als directeur in diverse instellingen voor de geestelijke gezondheid en verslaving, was ruim tien jaar hoogleraar kwaliteit van de gezondheidszorg en adviseerde tal van organisaties bij het verbeteren van de kwaliteit van zorg.