Ongeveer 1 op elke 10 Nederlandse vrouwen is als kind seksueel misbruikt door een mannelijk gezins- of familielid. Dit navrante feit kwam uit onderzoek naar voren nadat enige jaren geleden het zwijgen rond incest doorbroken werd. Maar het gaat niet alleen om getallen. Het is juist van belang, inzicht te krijgen in de aard en de gevolgen van de incestervaring voor het betrokken meisje, en in de rol die haar omgeving speelt.
In dat opzicht is dit een bijzonder boek. Het beschrijft een aantal incestervaringen in godsdienstig milieus in samenhang met de manier waarop het geloof er beleden werd. Seksueel misbruik van kinderen komt voor in alle krijgen, gelovige en niet-gelovige milieus. Wel is het zo, dat het slachtoffer in kerkelijke milieus extra belast wordt. Het geloof ontziet immers veelal de dader, en legt de verantwoordelijkheid voor het gebeurde uitgerekend bij dochters en moeders. Bij de misbruikte vrouwen is daarom niet alleen sprake van incesttrauma, maar ook van een godsdiensttrauma. veel hulpverleners binnen en buiten de kerken hebben er moeite mee, de aard van deze trauma's te onderkennen. Hun hulp werkt daardoor vaak averechts.
Dit beklemmende, indringende boek stelt vragen aan alle betrokkenen: familieleden, justitiële en maatschappelijke hulpverleners, pastores en theologen. Maar niet in de laatste plaats vraagt het de christelijke kerken, hun verkondiging zodanig te herzien dat vrouwen niet langer ontkend en geminacht worden.
10 vrouwen vertellen over hun ervaringen met incest en hun beleving van godsdienst.