Dit boek is verboden in Duitsland\n\n\n“Toen was je niet bang.”\n“Laten we morgen verder praten.”\n“Wat valt er nog te zeggen…”\n“We praten en praten maar…”\n“Esra?”\n\n\nWat is het toch dat we de liefde almaar blijven aanbidden, verwelkomen — is zij de laatste dystope stuiptrekking van een langzaam uitbrandend verlangen?\n\n\nEen leven zonder Esra kan Adam, protagonist en de jonge schrijver in deze roman, zich niet meer voorstellen — maar Esra blijft in vertwijfeling, en met het naar de voorgrond treden van die vertwijfeling, neemt ook Adams hartstocht voor haar toe. Maar hoe de moed tot waarheid te hebben ten overstaande van iemand die zich niet kan verweren?\n\n\nDoodeerlijk en sereen schetst Maxim Biller in Esra een een wereld waarin twee karakters elkaar continu naderen, maar uiteindelijk nooit zullen raken. Een afstand zo dichtbij dat hij haast tastbaar is in zijn gebrek aan raakvlakken — de sluimerende eenzaamheid, het pathologische houden van, het verliezen van de eigen geest.\n\n\nZonder Esra, denkt Adam, is zijn leven verloren en draagt de grond waar hij staat hem niet langer. Maar waar is Esra?\n\n\n“Esra?..”\n\n\nMaxim Biller, schrijver op het scherp van de snede in Duitsland. Geboren in 1960 in Praag, woont sinds 1970 in Duitsland. Biller is roman- en feuilletonschrijver oa. in Die Zeit. Ook geniet hij voor velen bekendheid door Das Literarische Quartett en zijn daarin altijd heldere en fijnzinnig onomwonden uitspraken over de literatuur, de Duitse samenleving en dit samenspel.\n\n\nBiller's boeken zijn licht, veel over liefde, vol grappen, zelfspot en cliffhangers, met afwisselend onverwachte perspectieven uit het verleden; altijd daar de dagelijkse kleine portie melancholie, familie en geschiedenis.\n\n\nMelancholie en overvulde hoop behoren tot de kern van Billers werk.