Vier wintervertellingen is een indringende verhalenbundel van Gerard Reve waarin eenzaamheid, isolement en het onvermogen tot werkelijk contact centraal staan. De vier afzonderlijke verhalen volgen personages die zich aan de rand van de samenleving bevinden en tevergeefs zoeken naar liefde, erkenning of verbondenheid. In De acrobaat raakt de jonge Philip verstrikt in een ongemakkelijke driehoeksverhouding bij een echtpaar, waarbij zijn pogingen om indruk te maken leiden tot vervreemding en verlies van grip op de situatie. De winter vertelt over kantoorklerk Henry, die worstelt met zijn homoseksualiteit en sociale angst en ondanks zijn inspanningen buiten de groep blijft staan. In De vakantie trekt een schrijver zich terug in een afgelegen huisje om te werken, maar verzandt in verveling, drank en dwangmatige rituelen, waardoor wat een creatieve retraite had moeten zijn verandert in een innerlijke ontwrichting. Herfstdraden schetst het schrijnende portret van een ouder wordende vrouw die de aandacht van een jongere man probeert vast te houden, waarbij verval en angst voor verlatenheid centraal staan.

De titel van de bundel weerspiegelt de symboliek van de winter als metafoor voor kilte, stilstand en emotionele leegte. Reve combineert plechtig, archaïsch taalgebruik met droge, wrange humor, waardoor de tragiek van zijn personages tegelijk zwaar en ironisch licht wordt. Vier wintervertellingen biedt een scherp, melancholisch portret van menselijke eenzaamheid en verlangen en is een belangrijke uitgave binnen de Nederlandse literatuur