1- NOG DRIE KEER SLAPEN EN IK WORDT WAKKER
.
.
Louis Tinner, de bibliothecaris uit Herman Brusselmans’ klassieker De man die werk vond, is in dit vervolg veertig jaar en drijft een door het grote publiek genegeerde tweedehandsboekhandel in Gent. Hij vervloekt zijn klanten en verwijst ze dan ook zo snel mogelijk weer naar waar ze thuishoren: de Grote Lelijke Buitenwereld.
De door bijkans alles en iedereen gevoede woede van de voor krankzinnig versleten boekhandelaar is zo grenzeloos dat die zijn aangeboren angst weet te onderdrukken. Als er echter íets is waarvoor Louis bang is gebleven, is het de liefde, die hem bedreigt in de persoon van de drieëntwintigjarige, prachtige Zoë, een meisje van haar tijd en _ tot Louis’ verbijstering _ ook steeds meer van de zijne.
Nog drie keer slapen en ik word wakker is het onvermijdelijke vervolg op De man die werk vond. De even schitterende als verschrikkelijke antiheld Louis Tinner blijkt in al die jaren in wezen geen haar veranderd.
.
.

2- TRAGER DAN DE SNELHEID
.
.
Louis Tinner is nooit een feminist geweest, maar hij heeft zijn vrouw Zoë wel toegestaan een carrière op te bouwen. Eerst was ze assistente van een modeontwerper, toen redactrice bij een tijdschrift, toen eigenares van dat tijdschrift en nu, sinds ze het tijdschrift heeft verkocht en rijk is, personal shopper. Intussen heeft Tinner z'n vierkant draaiende boekhandel verkocht en leeft hij op Zoë's kosten. Hun zoon David wordt opgevoed door Zoë, haar ouders en, als het echt niet anders kan, door Tinner.
Met het vele geld van Zoë wordt een prachtig huis gekocht, dat vroeger nog heeft toebehoord aan Hugo Claus, een schrijver die volgens Tinner slechts één goed boek heeft gepubliceerd, in 1978. Vooral Claus¿ gedichten waren niets, oordeelt Tinner, en hij zal proberen om betere gedichten te schrijven. Eerst zorgt hij ervoor dat hij eruitziet als een poëet. Maar het liefst van al zou hij ruggelings verdwijnen door een groot gat in de grond.

Trager dan de snelheid is een schitterende roman over een door de tragiek van de wereld getekende man. Hij probeert echter zo normaal mogelijk te functioneren, en dat heeft zo zijn gevolgen. Louis Tinner doet meeleven, vervloeken, lachen, instemmen en vertwijfeld het hoofd schudden. Hij is een adembenemende antiheld.

.
.
.
3- MUGGEPUUT
.
.
De gevierde Gentse schrijver Danny Muggepuut, tevens voorzitter-coach van minivoetbalclub Real De Rakkertjes, werkt volop aan zijn tiende roman. Als hij door een krant wordt uitgenodigd om in contact te treden met zijn bewonderaars, komt er een keten van gebeurtenissen op gang die Danny’s bestaan helemaal overhoop haalt. Hij treedt echter tevoorschijn uit de maalstroom als een gelouterd man, die klaarstaat voor nieuwe avonturen. Muggepuut is een diepzinnige, gelaagde roman die de lezer veel plezier schenkt. Herman Brusselmans bevestigde met dit boek dat hij nog altijd de opvallendste schrijver is die in het Nederlandstalige gebied de lakens uitdeelt.
.
.
4- TOOS
.
.
Danny Muggepuut, de schrijver die we al kennen uit Muggepuut en De perfecte koppijn, zit literair enigszins in het slop. Hij is op zoek naar een nieuw onderwerp voor een boek en hij besluit om zo snel mogelijk de vrouw van zijn leven te vinden, zodat hij de ultieme liefdesroman kan schrijven.
Zoals zo vaak loopt de zoektocht naar zo’n vrouw niet over rozen. Dat soort vrouwen groeit niet aan de bomen. Toch dienen zich verschillende geschikte kandidaten aan. Danny is echter streng in zijn oordeel en ze vallen één voor één door de mand. Tot hij Toos ontmoet, een Nederlands mokkel. Zal zij dan eindelijk Danny’s eeuwige liefde worden? Of wordt het alsnog een van de meisjes die Danny voorheen heeft verstoten? Of wordt het een geheel ander meisje? En wat gebeurt er verder? Lees Toos en huiver.
Herman Brusselmans’ vorige twee boeken, Muggepuut en De perfecte koppijn, werden een groot succes. Vele lezers zullen ongetwijfeld uitgekeken hebben naar nieuwe avonturen van Danny Muggepuut. En weer zullen ze volop meeleven met de belevenissen van deze dekselse held.
.
.
5- DE PERFECTE KOPPIJN
.
.
Danny Muggepuut, die we al kennen uit Muggepuut, schrijft aan zijn roman De Koekeloerders. Het werk schiet niet echt op. Bovendien moet hij zich bezighouden met de officiële voorstelling van zijn eerder geschreven roman De gestolen waterleiding. Hij zou daarin worden bijgestaan door een medewerker van de uitgeverij, maar er gebeurt iets met haar. En dan is er nog de verfilming van weer een andere roman van Danny. Zal die er ooit komen? Danny’s enige hobby is het minivoetbal. Hij is voorzitter-coach van Real de Rakkertjes, het team dat zich niet kan handhaven. Dat drukt Danny terneer. En met zijn vader, Bavo, is ook niet alles in orde. Danny moet worstelen om, in een poel van ellende die groter en groter lijkt te worden, het hoofd boven water te houden.
De perfecte koppijn is, net als Muggepuut, een tragikomische roman over een figuur die niet met rust wordt gelaten in een snel versplinterende wereld. Herman Brusselmans kneedt Danny Muggepuut tot een onvergetelijk personage, en bewijst opnieuw dat hij een van de grootste Nederlandstalige auteurs van deze tijden is.
.
.

6- FEEST BIJ DE FAMILIE VAN DE VELDE
.
.
De oude Van de Velde wordt 85 jaar. Z'n vrouw organiseert een feest, waarvoor familieleden en enige vrienden zijn uitgenodigd. Een andere invité is een verrassingsgast, een beroemde man van wie vader Van de Velde een groot bewonderaar is. Als deze gast arriveert in het midden van de niet al te best functionerende familie Van de Velde gaan de poppen pas echt aan het dansen. Feest bij de familie Van de Velde is een typische Herman Brusselmans-roman, met een vermenging van tragiek en het komieke, gevuld met wijsheden en inzichten, en geschreven in een stijl die sinds 1982 uniek is in Vlaanderen en Nederland. Het is een prachtig boek geworden.