"Oblomov" is een roman geschreven door de Russische auteur Ivan Gontsjarov, gepubliceerd in 1859. Het verhaal draait om de hoofdpersoon, Ilya Ilyich Oblomov, een aristocratische man die lijdt aan een chronische lethargie en een gebrek aan ambitie. Oblomov woont in St. Petersburg en leeft een leven van gemakzucht, waarbij hij zijn dagen doorbrengt in zijn bed, weg van de drukte van de wereld om hem heen.

De roman verkent thema's zoals de Russische samenleving van de 19e eeuw, de strijd tussen idealisme en realisme, en de gevolgen van apathie. Oblomov is een personage dat symbool staat voor de stagnatie en de onvermogen om te handelen, wat leidt tot een diepere reflectie op de menselijke conditie.

De plot wordt verder ontwikkeld door de interacties van Oblomov met andere personages, zoals zijn vriend Stolz, die het tegenovergestelde van Oblomov is: energiek, ambitieus en pragmatisch. Stolz probeert Oblomov aan te sporen om zijn leven te veranderen, maar Oblomov blijft gevangen in zijn eigen passiviteit.

Gontsjarov's schrijfstijl is rijk aan beschrijvingen en psychologische diepgang, waardoor de lezer een goed begrip krijgt van Oblomov's innerlijke strijd en de sociale context waarin hij leeft. De roman is niet alleen een karakterstudie, maar ook een kritische blik op de aristocratische levensstijl en de veranderingen die Rusland doormaakt in de 19e eeuw.

"Oblomov" wordt vaak beschouwd als een van de belangrijkste werken van de Russische literatuur en heeft invloed gehad op latere schrijvers en denkers. Het boek biedt een tijdloze reflectie op de thema's van luiheid, sociale druk en de zoektocht naar betekenis in het leven.