"De Gallische Oorlog" is een historisch werk geschreven door Julius Caesar, waarin hij zijn militaire campagnes in Gallië (het huidige Frankrijk en delen van België, Nederland, en Zwitserland) beschrijft. Het boek, dat oorspronkelijk in het Latijn is geschreven, bestaat uit zeven boeken die de periode van 58 tot 50 v.Chr. beslaan.

In deze teksten geeft Caesar niet alleen een gedetailleerd verslag van de verschillende veldslagen en strategische manoeuvres, maar ook van de politieke en sociale structuren van de Gallische stammen. Hij beschrijft zijn confrontaties met verschillende stammen, zoals de Helvetii, de Belgae en de Nervii, en zijn beroemde overwinning op Vercingetorix, de leider van de Galliërs.

Caesar's schrijfstijl is helder en direct, wat het werk toegankelijk maakt voor een breed publiek. Hij gebruikt een derde persoonsperspectief, wat de objectiviteit van zijn verslag versterkt, hoewel het ook duidelijk is dat hij zijn eigen rol en de prestaties van zijn legers in een positief licht wil stellen.

Naast militaire strategieën en tactieken, biedt "De Gallische Oorlog" ook inzicht in de cultuur en gewoonten van de Galliërs, evenals de interacties tussen de Romeinen en de inheemse bevolking. Het boek is niet alleen een belangrijk historisch document, maar ook een waardevolle bron voor het begrijpen van de Romeinse geschiedenis en de opkomst van Caesar als een van de meest invloedrijke figuren in de Romeinse geschiedenis.

"De Gallische Oorlog" heeft door de eeuwen heen invloed gehad op de literatuur, geschiedenis en militaire strategie, en blijft een essentieel werk voor zowel historici als geïnteresseerden in de Romeinse geschiedenis.