Haikoes zijn uiterst korte gedichtjes. Zij komen oorspronkelijk uit Japan, maar dankzij hun charme veroveren ze gaandeweg de rest van de wereld. Ze verwoorden een sterk ogenblik, een plotselinge ervaring, een onverwacht nieuw inzicht, een verrassende ontdekking. Hun zeer beknopte vorm - ongeveer zeventien lettergrepen - vraagt een groter meesterschap dan men op het eerste gezicht denkt.
Volgens professor Willy Vande Walle, die de auteur is opgevolgd als voorzitter van het Haikoe-centrum Vlaanderen, is dit boek meer dan alleen maar een verzameling van essays, opstellen en haikoes. Hij beschouwt het ook ‘als een getuigenis van een individueel parcours: wie schrijft, leeft van woorden.
In Een verre vogel ligt een nadrukkelijk persoonlijke toon, die diffuus in het hele boek aanwezig is. De essays en beschouwingen over haiku vind ik bijzonder stimulerend, omdat ze op een grote belezenheid steunen en vanuit een sterk ontwikkeld gevoel voor het poëtische geschreven zijn. De auteur heeft zijn werk duidelijk bedoeld als een instrument dat tegen intens gebruik bestand moet zijn, als een baken of een handboek.’
Het tweede deel van het boek bevat de meer dan duizend haikoes die Bart Mesotten heeft geschreven sedert zijn laatste bundel, Oog in oog (1991). Ze zijn onderverdeeld volgens seizoenen, dieren, mensen, reizen, ‘voor de gelegenheid’, inkeer en spreuken.