De nauwe relatie tussen literatuur en ethiek staat de laatste jaren weer volop in de belangstelling. De filosofie heeft ontdekt dat ze zichzelf tekort doet als hij niet bij de literatuur te rade gaat. Literatuur is een moreel laboratorium met een bijzonder verfijnd instrumentarium, waar heel wat te leren valt. Maar niet alleen filosofen hebben belangstelling opgevat voor de morele dimensies van de literatuur. Ook binnen de literatuurwetenschap is, na jaren nauwelijks aan dit aspect aandacht geschonken te hebben, een zeer levendige discussie over de ethische dimensies van de literaire verbeelding en de literaire communicatie op gang gekomen.

In ‘De lezer als burger’ wordt voor Nederland voor het eerst op diverse aspecten van deze recente ontwikkeling dieper ingegaan. De 19 essays zijn onderverdeeld in vier afdelingen, waarin achtereenvolgens aan de orde komen: de aandacht vanuit de filosofie en theologie voor de literatuur, het pedagogische en publieke belang van de literaire communicatie, de nauwe relatie tussen de rechtspraak en literatuur en tenslotte de literatuurgeschiedenis.
Aan de haat-liefde verhouding’s die er vanaf de opkomst van de roman tot de huidige postmoderne tijd tussen literatuur en moraal heeft bestaan, wordt In diverse opstellen aandacht besteed.

Stuk voor stuk boeit essays over de verhouding van literatuur en ethiek, geschreven door vooraanstaande specialisten, en bedoeld voor een breed publiek.

Met bijdragen van: Els Andringa, Trudy van Asperen, Willem van den Berg, Marianne Boenink, Erik Borgman, Lea Dasberg, Guido Everts, Jeanne Gaakeer, Frank de Glas, Jèmeljan Hakenmulder, Thijs Jansen, Helmut Lethen, Hans Mooij, Frans Ruiter, Dick Schram, Joachim van der Thüsen, Paul van Tongeren, Gerard de Vries, Lies Wesseling, Willem Witteveen, Onno Zijlstra.