Omslagen licht beduimeld of vanuit rug en randen vergeeld; bladzijden schoon gaaf en wit of licht verschoten met aandachtstreepjes.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

1. Kortmann, F.A.M. Reizigers en trekkers: artsen en psychiaters op weg. Inaugurele rede
Katholieke Universiteit Nijmegen
1994; 1e druk; 39,[1] blz.; brochure; zwart papieren omslag met rood-witte opdruk
Schoon gaaf en kleurvast exemplaar
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Dijk, W.K. van Demonen, mens en wetenschap in de psychiatrie
Rijksuniversiteit Groningen
1985; 1e druk; 34 blz.; geniet; grijs papieren omslag met zwarte opdruk
Omslag licht beduimeld, bladzijden schoon gaaf en wit
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

3. Werkgroep Extramurale Zorg van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie De psychiatrische polikliniek van het algemeen ziekenhuis. Een rapport van de werkgroep Extramurale Zorg van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie
Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, Utrecht; BV Uitg. en Drukkers Mij. F. van Rossen, Amsterdam
1983; 1e druk; 18 blz.; geniet; blauw papieren omslag met zwarte opdruk
Omslag vanuit de rug en randen vergeeld, bladzijden schoon gaaf en wit

Over de inhoud
Ten geleide ..... 1
Samenvatting ..... 2
Inleiding ..... 3
Psychiatrische polikliniekvormen ..... 5
Taak psychiatrische polikliniek algemeen ziekenhuis ..... 9
Werkwijze psychiatrische polikliniek algemeen ziekenhuis ..... 10
Disciplines ..... 11
Plaats psychiatrische polikliniek binnen het algemeen ziekenhuis ..... 15
Plaats ten opzichte van andere instellingen ..... 17
Besluit ..... 18
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

4. Boeke, P. E. Over het psychologisch rapport in de psychiatrische kliniek
N.V. Noord-Hollandsche Uitgevers Maatschappij, Amsterdam
1956; 1e druk; blz. 230–249; geniet; overdruk uit *Nederlands Tijdschrift voor de Psychologie en haar grensgebieden*, nieuwe reeks, deel XI, aflevering 3; alleen de voorzijde van de omslag aanwezig
Met twee perforatiegaten voor in ordner. Op het blinde schutblad en onderaan de bladzijden in de marges aantekeningen in potlood

ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
Omslag rechtsboven vaag gesigneerd met “v.d.S.” en daarnaast in rood handgeschreven “Boeke”. Vermoedelijk uit het bezit van E. Verbeek.

E. Verbeek verwijst naar Ernst Verbeek (1919–2009), Nederlands psychiater en hoogleraar klinische psychiatrie. Hij studeerde geneeskunde in Leiden en Amsterdam en werkte als assistent van H. C. Rümke en Jan Droogleever Fortuyn. In 1956 vestigde hij zich als psychiater in Arnhem. Van 1969 tot 1985 was hij hoogleraar klinische psychiatrie aan de Rijksuniversiteit Gent en directeur van de psychiatrische universiteitskliniek aldaar.

Verbeek behoorde tot de fenomenologisch georiënteerde Utrechtse School en combineerde fenomenologie met psychoanalyse in zijn klinische benadering van de psychiatrie. Daarnaast publiceerde hij pathografische studies over schrijvers en kunstenaars, waaronder *Arthur Rimbaud: een pathografie* (1957), waarvoor hij in 1959 de Henriette Roland Holst-prijs ontving.
༻ ʚɞ ༺

Tekstfragment
Uit de Psychiatrische Universiteitskliniek te Groningen
Over het psychologisch rapport in de psychiatrische kliniek
door P. E. Boeke

De wijze van rapportering van de resultaten van het psychologisch onderzoek varieert sterk. Ieder team vindt gaandeweg de vorm die het de meest wenselijke en bruikbare acht. Men zou zich echter kunnen afvragen of er geen algemene richtlijnen zijn op te stellen die zowel voor de rapporteur als voor de lezer de meest efficiënte en verantwoorde vorm waarborgen.

Vanuit een in de praktijk gerezen behoefte aan dergelijke richtlijnen hebben wij getracht ons nader te bezinnen op de problemen die het psychologisch rapport biedt. Als uitgangspunt wil ik de methode kiezen die in de Groninger kliniek wordt gevolgd. De resultaten van het psychologisch onderzoek worden in een rapport verwerkt. Een maal per week wordt in een stafbespreking zowel de psychiatrische expertise als het psychologisch rapport voorgedragen, waarna een discussie volgt, welke in de status kort wordt genotuleerd. Het psychologisch rapport wordt bovendien aan de status toegevoegd.

Bij deze methode, die over het algemeen wel voldeed, bleken toch soms problemen te rijzen, die maakten dat wij ons gingen afvragen of het wel een zinvolle en juiste was. Aan de hand van 4 voorbeelden uit de teamdiscussie wil ik trachten duidelijk te maken welke vier hoofdvragen wij ons zijn gaan stellen.

1. Wanneer men in het rapport vrij uitvoerig ingaat op een merkwaardige verdeling der testresultaten op de Wechsler-
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

5. Lindeboom, G. A. Psychosomatische geneeskunde
Uitgave Kleywegt, Loosduinen
Zonder jaar (1948); 1e druk; 21 blz.; geniet; grauwgrijs papieren omslag met zwarte opdruk; overdruk uit “Geloof en Wetenschap”, orgaan van de Chr. Vereniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland, jrg. 47 nr. 5
Omslag vanuit de rug en randen beduimeld. Bladzijden gaaf en licht verschoten met voor E. Verbeek kenmerkende aandachtstreepjes
༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺

Vermoedelijk uit het bezit van E. Verbeek.
༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Zoekwoorden
klinische psychologie, psychosomatiek, medische psychologie, psychiatrische diagnostiek, rapportage, ziekenhuispsychiatrie, academische rede, extramurale zorg, universiteitskliniek, fenomenologische psychiatrie, medische humaniora, pathografie
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻