Enige info vooraf bij het hier geboden werk.
'VOORWOORD
Immanuel Kant is vooral bekend als filosoof. Algemeen wordt hij beschouwd als een van de grootste wijsge-ren, de gele hebben. Bekend is in het bijzonder zijn kennisleer, waarin hij de zgn. Copernicaanse wending voltrekt., volgens welke de kennis zich niet naar de objecten, maar de objecten zich naar de kennis moeten richten.
Daarnaast heeft de ethiek van Kant met haar leer van de kategorische imperatief of het onvoorwaardelijke plichtsgebod grote bekendheid gekregen.
Te vaak echter wordt nog over het hoofd gezien, dat Kant zich ook intensief met de godsdienst heeft bezig gehouden. Weliswaar heeft hij zich fel gekeerd tegen de gedachte, dat men kennis van God kan hebben in de zin van wetenschappelijke kennis. Kant wilde echter naar zijn eigen getuigenis het weten (van God) opheffen, om voor het geloof plaats te maken. Wat Kant voor ogen stond, was een redelijke godsdienst, waarbij men moet bedenken, dat de rede voor hem niet slechts tot kennismaak ook tot zedelijkheid leidt.
Zijn redelijke godsdienst is een sterk zedelijke godsdienst, d.w.z. een godsdienst in de zedelijkheid gegrond.
Van dit begrip van godsdienst uit herinterpreteert hij de verschillende christelijke leerstukken. Deze herinner-
prestatie betekent in de grond hetzelfde als wat in de laatste decennia ontmythologisering genoemd wordt.
Op deze wijze kan men Kant ook als een groot theoloog beschouwen, wat nog niet inhoudt, dat men het met hem eens is. (...)'.