verzamelde sprookjes van Wilhelm Hauff
Oud is hij niet geworden, de verteller van deze sprookjes: in 1802 werd hij geboren, in 1827 droegen zijn vrienden hem al naar het kerkhof. Toch heeft deze student en huisleraar nog een vrij aanzienlijk oeuvre achtergelaten.
De sprookjes van Andersen, Grimm en Moeder de Gans zijn misschien altijd bekender geweest dan die van Hauff. Veel mensen zullen niet weten dat 'De geschiedenis van de kleine Moek', die in vele edities als apart boekje verscheen, deel uitmaakt van Hauffs verhalen, en ook 'De herberg in het Spessartbos' is heel bekend geworden.
De verzamelde sprookjes van Wilhelm Hauffzijn verdeeld over drie groepen; elke groep wordt als het ware bijeengehouden door een verhaal dat als omlijsting dient. 'De karavaan' en 'De sjeik van Alessandria en zijn slaven' hebben een sterk oosterse inslag, vol motieven uit Duizend-en-een-nacht. Maar Hauff is misschien op zijn best als hij in de verhalen rond 'De roversherberg' de rijke verhalenbron van zijn eigen streek, het Zwarte Woud, aanboort.

Ruth Wolf heeft voor deze uitgave de verhalen geheel opnieuw ver, taald uit de oorspronkelijke editie. De prachtige tekeningen van Carl Hollander in dit boek zijn een verrassing. Hij werkte in een geheel andere stijl dan die men van hem kent als illustrator van een groot aantal jeugdboeken.
Sprookjes staan weer sterk in de belangstelling, vooral wanneer ze in hun oorspronkelijke vorm verteld worden. Want er zijn heel wat 'bewerkte' edities geweest. Meestal betekende dit bewerken: verkorten

en geschikt maken voor kinderen. De vraag dringt zich dan ook op of deze sprookjes eigenlijk wel voorkinderen zij n? Nu, de j onge Wilhelm Hauff schreef ze niet speciaal voor kinderen, maar - zoals bij alle sprookjes - kinderen hebben ze in bezit genomen, zonder dat volwassenen ze hebben laten schieten. Dit is dus een boek voor volwassenen én kinderen.