Deze uitgave (1e druk 1983) is het vervolg op Krishnamurti jeugd en bewustwording. Ze completeert de biografie van Krishnamurti, die met diens volledige medewerking werd geschreven. In dit tweede deel pakt de schrijfster die hem langer kent dan wie ook - de draad op als Krishnamurti breekt met de Theosofische Vereniging. Ze beschrijft zijn verdere leven tot 1982, als hij de leeftijd van 88 jaar heeft bereikt: over zijn reizen over de wereld, zijn toespraken en lezingen, over de boeken die hij schrijft en de acht scholen die hij in verschillende landen sticht - en dat alles gedurende meer dan een halve eeuw en zonder uit te zijn op publiciteit en roem. Vanaf 1930 heeft Krishnamurti de wereld afgereisd, op zoek naar woorden om zijn voortdurend groter wordende gehoor een zo duidelijk mogelijk beeld te geven van de oplossing die hij heeft voor het geweld en het leed van de mensheid. Centraal in zijn boodschap staat de overtuiging dat iedereen zijn eigen leraar moet zijn. Hij gelooft dat sociale hervormingen geen zin hebben: pijn, geweld en wanorde zijn niet anders dan een weerspiegeling van wat er elke dag in ons omgaat. De wereld zal niet veranderen als het menselijk bewustzijn niet drastisch verandert. Ieder van ons kan een bijdrage leveren tot die verandering; we moeten dan beginnen met onszelf te bevrijden van de beperkingen van onze cultuur, religie en vooroordelen die ons gevangen houden.