Schoonheid en lelijkheid zijn onderwerpen die al eeuwenlang tot de verbeelding spreken. Het zijn universele thema’s, waaraan elke cultuur en elk tijdvak een andere invulling geeft. Zo kenden de beeldende kunsten aan het einde van de vijftiende eeuw een belangrijk keerpunt in de weergave van de tegenstelling tussen mooi en lelijk. De kunstenaars van de renaissance benaderden voor het eerst beide onderwerpen met evenveel aandacht, en die belangstelling zou in de loop van de zestiende eeuw alleen maar toenemen. Deze publicatie onderzoekt die ontwikkeling en belicht de thema’s schoonheid en lelijkheid onder hun meest opvallende en representatieve aspecten. De vergelijkende benadering van werken uit de Italiaanse en de Noord-Europese renaissance, meer bepaald de Nederlanden, brengt in de geschiedenis van vorm en smaak zowel constanten als verschillen naar voren. Dat blijkt uit de werken van onder meer Sandro Botticelli, Lucas Cranach de Oude, Leonardo da Vinci, Albrecht Dürer, Frans Floris de Vriendt, Lorenzo Lotto, Quinten Massys, Michelangelo, Titiaan, Tintoretto en Veronese, die hier in uitgebreide notities beschreven worden. Onder de wetenschappelijke leiding van Chiara Rabbi Bernard en met essays van de hand van Cristina Acidini, Christophe Brouard, Elena Capretti, Maria Clelia Galassi, Yves Hersant, Koenraad Jonckheere, Catherine Lanoë, Pietro C. Marani en Giandomenico Spinola.