In de achttiende eeuw nam de belangstelling voor de topografie in ons land een hoge vlucht. Dit kwam niet alleen tot uiting in de publicatie van vele boeken met plaatsbeschrijvingen, maar ook in de beeldende kunsten. Een klein leger van kunstenaars koos steden, dorpen, kastelen en buitenplaatsen tot onderwerp van hun schilderijen, tekeningen en gravures. Met name op het gebied van de tekenkunst resulteerde dit in een enorme productie, die in geen enkel ander land werd geëvenaard. Hoewel verschillende kunstenaars al tekenend het land door trokken, bepaalden de meesten zich voornamelijk tot het weergeven van een gebied of plaats. In Den Haag waren dat vooral de broers Paulus Constantijn, Jacob Elias en Karel la Fargue. Tezamen hebben zij honderden tekeningen en aquarellen nagelaten, die ons tonen hoe Den Haag en haar directe omgeving er in de pruikentijd uitzagen. Van de vele anderen die de hofstad gedurende de achttiende eeuw in beeld brachten moeten Cornelis Pronk, Jan ten Compe en Isaac van Ketivegals de belangrijkste worden genoemd. Deze topografische tekeningen waren een geliefd verzamelobject. Zij werden door de collectioneurs bewaard in speciaal daartoe vervaardigde albums, beschermd tegen licht en stof. Het merendeel van deze verzamelingen is, onder andere door verkoop via veilingen, uiteen gevallen. De tekeningen bevinden zich thans verspreid over Nederlandse en buitenlandse musea, archieven en particuliere collecties. Zo bezit het Gemeentearchief van 's-Gravenhage een rijke verzameling achttiende-eeuwse tekeningen die betrekking hebben op Den Haag, Scheveningen, Loosduinen, Rijswijk, Voorburg en Wassenaar. Een keuze hieruit, aangevuld met tekeningen uit andere collecties, vormt het platendeel van dit Nederlands- en Engelstalige boek. Een uitvoerige inleiding verschaft de nodige achtergrondinformatie, terwijl biografieën van de kunstenaars en een bibliografie er voor zorgen dat het boek ook als naslagwerk zijn betekenis heeft.