De landbouwer van Abel-mehóla, 15 bijbellezingen over de profeet Elisa door ds. P. Melis (1949-2017), predikant van de Gereformeerde Gemeenten.
Hij werd geroepen terwijl hij op de grote hoeve in Abel-Mehóla aan het ploegen was met twaalf juk runderen, Elisa, de zoon van Safat, de man Gods. Als een van de grote profeten uit het Oude Testament staat hij ons voor ogen. Hij wordt aangeduid als degene die water op Elia's handen goot, de dienaar van Elia dus, die er bij was toen Elia ten hemel voer. Op zijn gebed kreeg hij twee delen van de geest van Elia.
In het Tienstammenrijk heeft hij een grote plats ingenomen. Hij sprak vrijmoedig tot de koningen van Israël, Joram en Joas, en tot Josafat, de koning van Juda, maar hij gaf ook onderwijs aan de profetenschool. Elisa was
er bij toen de profetenzonen hout hakten voor de uirtbreiding van hun profetenschool. Toen tijdens het beleg van Samaria de stad leed onder een verschrikkelijke honger, was Elisa daar aanwezig, en hij mocht de verlossing uit de nood voorzeggen.
De wagen van Naäman de Syriër hield voor de deur van Elisa's woning stil, maar hij sloeg ook acht op de noden van een arme weduwe en hij had oog voor de kinderloosheid van de Sunamitische. Grote wonderen mocht Elisa door Gods genade verrichten.
Joram, de koning van Israël, liet zelfs zijn tranen de vrije loop toen Elisa op zijn sterfbed lag. "Mijn vader, mijn vader, wagen Israël en zijn ruiteren!', riep hij uit. De betekenis van Elisa voor het Tienstammenrijk was groter dan die van een heel leger.
God bediende Zich zelfs van zijn gebeente om een dode levend te maken. Zo sprak hij nog, nadat hij gestorven was. En zo spreekt hij nog. Het leven van Elisa heeft ons ook vandaag nog veel te zeggen.
Ds. P. Melis heeft deze 15 bijbellezingen over het leven van de profeet Elisa behandeld in de gemeente van Genemuiden. Met grote pastorale bewogenheid trekt hij daarin lijnen naar het leven van de gelovige
van vandaag. Ook naar het leven van de christelijke gemeente van vandaag.