Momenteel nergens anders verkrijgbaar.
Met boodschap en handtekening van de auteur.

De arbeiders die in de fabrieken werkten, werden vaak blootgesteld aan schadelijke stoffen zoals zink, lood en andere metalen. Het werk was zwaar, vuil en gevaarlijk. Veel arbeiders kregen gezondheidsproblemen door het langdurig inademen van stof en dampen. De bijnaam “kopervreters” verwijst naar die harde werkomstandigheden en naar het feit dat de arbeiders dagelijks met metalen in aanraking kwamen.
Het boek beschrijft niet alleen het werk in de fabriek, maar ook het leven van de arbeiders buiten het werk. Het laat zien hoe gezinnen leefden, hoe de industrie het landschap en het milieu veranderde en hoe de vervuiling een blijvende invloed had op de streek. Tegelijk wordt duidelijk hoe belangrijk de fabriek was vo
Daarnaast gaat het boek ook in op de sociale strijd van de arbeiders. Door de jaren heen begonnen arbeiders zich te organiseren in vakbonden en kwamen ze op voor betere lonen, veiligere werkomstandigheden en meer rechten. Er waren conflicten, stakingen en discussies tussen arbeiders en fabriekseigenaars. Die strijd maakte deel uit van een bredere sociale beweging in België.
De kopervreters is daardoor niet alleen een verhaal over een fabriek of een industrie, maar vooral over de mensen die er werkten en leefden. Het boek toont hoe de zinkindustrie de geschiedenis van de Kempen sterk heeft gevormd en hoe de gevolgen daarvan nog lang voelbaar bleven in de streek en bij de mensen die er woonden.