༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
— Schone gave kleurfrisse omslag met schone gave en witte bladzijden.
ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment

Zittend in onze tuin die weelderig als een grote groene mantel om het huis is gedrapeerd, denk ik aan de vervlogen jaren.
Aan wat ik heb gedaan sedert ik besloot te gaan schilderen toen ik 15 jaar oud was, schilder worden!
De speurtocht door het leven met alle gevolgen en ook boeiende ontdekkingen in jezelf en daarbuiten. Hoe steeds weer getracht wordt je in de dwangbuis van je tijd te drukken en je steeds weer daar vanaf wilt.
Je vrijheid van denken gevoed door lezen, kijken en luisteren.
Invloeden die op je af komen maar die hoogstens je eigen identiteit versterken, hoe controversieel dat ook klinkt.
Het niet willen binden aan je omgeving – geen beperking!
De waarden van je huwelijk en kinderen met hun geluiden en hun ontdekken van het leven, hun keuzes!
En zij die je werk kunnen waarderen waardoor je verder kunt tegen alle twijfels in.
Nu lijkt alles mooi gerangschikt, zoals de planten in een tuin.
Toch blijft er veel onbeantwoord, veel open vragen van waarom en hoe?
De kunst van de afgelopen eeuw, bijna op ’t einde van een nieuwe indeling (volgende eeuw wordt alles antiek). Wat zal het allemaal zijn na enige tijd?
Wat is er veel gemaakt, veel fantastische zaken en ook veel flauwekul.
Wat mij betreft heb ik in dit boek een aantal zaken samengebracht om een duidelijker beeld te schetsen van vooral mijn leven als schilder. Daarom is het slechts een deel, maar wel een groot deel van mijn leven.
Maar het verleden reist altijd als een schaduw met je mee.
Het bepaalt mede je weg en je gevoelens en ook je daden.
Ontmoetingen en contacten met andere schilders waren soms ook heel interessant en stimulerend. Maar voor een groepsverband was nooit een echte basis, geen gezamenlijk streven, ieder een eigen wereldje.
Omdat schilderen iets visueels is, iets om naar te kijken, is dit boek vooral een kijkboek.
De tekst is relevant maar niet uitleggerig. Het zijn naar schatting zo’n 25% van mijn schilderijen en een gering deel van duizenden schetsen en tekeningen.
Toch hoop ik dat ’t een duidelijker beeld geeft van wat ik deed en ben.
Chris Manders heeft zijn eigen weg gevolgd om er een en ander over te vertellen en dat is iets om over na te denken. Ik ben blij met zijn bijdrage.
Barbara kent me als geen ander. Ze volgt me op de voet en wil alles van me weten. Ze zegt er het hare van.
Er zijn, ondanks mijn teruggetrokken leven als schilder, nogal wat mensen die het werk kennen en waarderen. Dat is heel stimulerend en het geeft me een goed gevoel. Jammer genoeg kon ik niet alles opnemen uit bezit van anderen, al zijn daar dikwijls van de beste schilderijen bij.

Jean mei 1999

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
Handgeschreven opdracht: ‘Voor een vroege Andreas vogel die in Kaatsheuvel al keek’.

Los bijgevoegde brief op briefpapier van Galerie De Ruimte, Barbara La Rocco, aan “Dear Sir / Madam”, ondertekend door Barbara LaRocco. Zakelijke inhoud: introductie van Jean Nies als Nederlandse schilder uit Brabant; toelichting op zijn leven en werk als schilder, bouwer en verzamelaar; karakterisering van de in het boek opgenomen schilderijen; uitnodiging tot bespreking en beoordeling van het werk en verzoek om bij vragen over beschikbaarheid van schilderijen voor tentoonstellingen of verkoop contact op te nemen met de galerie.
༻ ʚɞ ༺ ////

schilderbiografie, kunstmonografie, collectiepresentatie, tentoonstellingscontact, briefbijlage, opdrachtinscriptie, kunstenaarsleven, visuele documentatie, abstractie, schilderijenboek, Zuid-Nederland, kleurreproducties