༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
• Schone gave en kleurfrisse band en gave schone stofomslag.
• Band, vooral op de rug, vaal. Bladzijden gaaf schoon en nagenoeg niet verschoten.

ʚɞ Samenhang in dit pakket ʚɞ

Gedichten van Jacques Perk gecombineerd met een biografie over zijn leven en werk.
Samen bieden deze uitgaven tekst, documentatie en literaire context rond dezelfde dichter.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ
1. Perk, Jacques ʚɞ Gedichten
Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam
1979, 1e druk, 278[2] blz., blauwlinnen band met roodopdruk en stofomslag
Met voorrede van Mr. C. Vosmaer en inleiding van Willem Kloos. Bezorgd door Fabian R.W. Stolk.
Schone gave en kleurfrisse band en gave schone stofomslag.
ʚɞ

Over de inhoud
Voorrede 7
Inleiding I 24
Inleiding II 31
Mathilde. Een sonnettenkrans in vier boeken 41
De schim van P.C. Hooft 123
Iris 127
Overige gedichten en fragmenten 131
Aantekeningen 152
Annotaties 157
Ter begeleiding 201
Noten Ter begeleiding 247
Selectieve bibliografie 257
Lijst van geraadpleegde literatuur 261
Verantwoording van de uitgave 269
Register op titels en beginregels 274
Verantwoording van de Deltareeks 279

༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Stuiveling, Garmt, ʚɞ Het korte leven van Jacques Perk - Een biografie
N.V. De Arbeiderspers, Amsterdam
1957, 1e druk, 202 blz., groenlinnen band met goudopdruk
Jacques Perks leven en werken. Het korte leven van Jacques Perk door Garmt Stuiveling. Verzamelde gedichten. Brieven en dokumenten. Proeven in dicht en ondicht.
Band, vooral op de rug, vaal. Bladzijden gaaf schoon en nagenoeg niet verschoten.
ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment

In het midden van de negentiende eeuw was Dordrecht nog nauwelijks anders dan zoals Jan van Goyen en Aelbert Cuyp het eertijds hadden uitgebeeld. Met rode bakstenen gevels lagen de koopmanswoningen langs de kade, de bruine en groene deuren deftig met koper beslag, de raamkozijnen op gelijkmatige rijen, en binnen iedere witte omlijsting de glasgordijnen toe. Eendere steen en stijl kenmerkten de pakhuizen aan de havens, waar de handel de waren opsloeg, deels door karren aangevoerd uit het nabije achterland, merendeels per schip, van ver. Als monumenten van de degelijkheid der burgers in verleden en heden stonden deze gebouwen daar in welonderhouden ouderdom. En uit hun midden hief zich de nog drie eeuwen oudere toren, geknot in zijn verrijzing als de stad in haar groei.

Wie van Rotterdam af de bootreis had ondernomen, zag die toren al gauw achter dijken en weilanden verschuiven, klein en grijs maar onmiskenbaar. Langzaamaan werd hij groter, donkerder, strakker, met zijn uurwerkschilden als een vierkante kroon. Maar eerst als men de Noord uit-en de Oude Maas in-voer, lag heel Dordrecht open voor het oog: een hollandse stad onder een hollandse hemel, het mooist bij wolken en zon. Er was een rustig komen en gaan van binnenschepen, zwaar bevracht, de zeilen bol. En voor de stad langs, bij de kade en in de havens, staken masten als lansen omhoog. De golfslag van het brede water, waar de wind overheen joeg, brak de weerspiegeling, en met de weerspiegeling de droom. Dat gaf een plotselinge indruk van levendigheid en kracht: hier werd gewerkt.

Zo had de jonge theoloog M. A. Perk van verre Dordrecht zien opdoemen, toen hij in augustus 1855 uit Delft was overgekomen voor een proefpreek in de waalse kerk. Hij kende noch de stad, noch de gelovige gemeente. Hij twijfelde of hij
ʚɞ ༺༺༻

lyriek, sonnettenkrans, Tachtigers, fin de siècle, tekstbezorging, literair erfgoed, dichtersbiografie, brieveneditie, documentatie, Dordrecht, poëziegeschiedenis, Nederlandse letteren, Mathilde-cyclus, Kloos, Vosmaer, annotaties, documenteneditie, jeugdleven