Het eerste deel bevat fragmenten uit Xenophons Herinneringen aan Socrates waarin Socrates centraal staat als morele voorbeeld en gesprekspartner. Deze teksten tonen hoe Socrates’ leven, zijn omgang met vrienden en zijn inzet voor deugd en waarheid vorm kregen in de historische context van Athene. De lezer krijgt een beeld van Socrates buiten de dialoogvorm — als mens, mentor en lid van de gemeenschap. In het tweede gedeelte vinden we twee dialogen van Plato, namelijk Phaidros en Symposion. In Phaidros onderzoekt Socrates samen met Phaidros de aard van liefde en de verhouding tussen ziel en schoonheid — hoe liefde de ziel kan opstijgen naar hogere vormen van kennis. In Symposion staan verschillende sprekers op een banket stil bij de god Eros en de betekenis van liefde, waarbij uiteindelijk Socrates de lijn trekt naar het ideale, het eeuwige en de rol van filosofie in het menselijke streven. Het boek als geheel laat zien hoe de dialoog-traditie in de Griekse filosofie zowel persoonlijk als kosmisch van aard is. Door Xenophon en Plato samen in één editie te brengen ontstaat een complementair beeld: enerzijds de concrete omgang met Socrates, anderzijds de theoretische uitwerking van zijn leringen in Plato’s filosofische schrijven. Deze combinatie nodigt de lezer uit om na te denken over de relatie tussen praktijk en theorie, tussen menselijk handelen en het zoeken naar hogere waarheid.