Georg Simmel (1858-1918) is vooral bekend geworden als een van de 'founding fathers' van de sociologie. David Frisby noemde hem eens 'de eerste socioloog van de moderniteit'. Maar Georg Simmel is meer dan louter socioloog. Hij was ook psycholoog, estheticus, theoreticus van de economie, mentaliteitshistoricus, en tenslotte ook ethicus en moraalwetenschapper. Dit laatste aspect van zijn werk is tot op heden Jammerlijk onderbelicht gebleven. In deze studie staat Simemls moraalfilosofisch werk centraal en wordt zijn ethiek gekaderd binnen het grotere geheel van zijn werk. In dit werk staat de vraag centraal naar de mogelijkheid van een authentieke moraal wanneer we voortdurend geconfronteerd worden met plichtenconflicten. De moderne mens leeft in een wereld die steeds ingewikkelder wordt. Hij neemt deel aan meerdere sociale sferen en komt zo onder invloed van soms conflicterende verplichtingen. Het lijkt er op dat een moraal die al deze sociale sferen kan omspannen niet meer mogelijk is. Dit brengt sommigen tot de stelling dat in de moderne wereld authentiek moreel handelen onmogelijk wordt en dat we slechts kunnen kiezen tussen een cynische houding of een zich afkeren van de wereld. Het thema van de plichtenconflicten staat ook in Simmels ethiek centraal. In tegenstelling tot de doempredikers daarentegen gelooft hij niet in het failliet van heh morele in de moderniteit en ontwikkelt hij een levensfilosofisch antwoord op de morele noden van zijn en onze tijd. In deze studie wordt Georg Simmels ethisch alternatief uiteengezet en worden de verbanden tussen zijn ethiek, zijn sociologie, zijn theorie omtrent de impact van het geld en zijn cultuurfilosofie aangetoond.