Over eerder werk:

‘Altijd weet ze door te dringen tot het merg van de liefde, de rouw of de vernedering.’ – HUMO

‘Bizar, geheimzinnig, ijzersterk.’ – Trouw

Het onvertaalbare Griekse woord ‘charmolypi’ beschrijft een gevoel waarin verdriet en vreugde tegelijk aanwezig zijn en uit elkaar voortvloeien. Dit gevoel is volop aanwezig in deze bundel, waarin we het wedervaren volgen van Nisaba. Hoewel het terugkerende personage de naam draagt van de Soemerische godin van het schrijven, is de Nisaba in deze gedichten niet van stervelingskwalen gevrijwaard. Het verdriet om wat niet meer kan worden rechtgezet en de vreugde over wat blijft en zich vernieuwt, vat Verbeke in een toon die beweegt tussen licht en ernstig, in beelden die de ene keer scherp en kleurrijk zijn, dan weer mysterieus en duister. Ze neemt je mee naar het grensgebied tussen droom en werkelijkheid, waar ze een levendige, nieuwe stem laat klinken.
Over Treinen en Kamers: ‘Treinen en Kamers barst van het lef, schiet alle kanten op, en alle stemmen kloppen. Met evenveel literaire branie als vakmanschap en precisie schrijft ze zowel een hallucinant verhaal over vleermuizen als een Homeros-variatie met bootvluchtelingen, die ze waarlijk episch laat klinken.’ – NRC?? ‘Annelies Verbeke toont literaire lef. Haar nieuwe bundel staat als een huis.’ – Trouw ‘Verbeke roept in de woestijn der letteren al jaren dat verhalenbundels meer aandacht verdienen, en bewijst nu andermaal waarom.’ – De Standaard ****