Het is 1977, Pyongyang, hoofdstad van Noord-Korea. De negenjarige Kang Chol-hwan woont met zijn familie in een welvarende buurt van de stad. Op school wordt hem ingeprent dat de Grote Leider Kim Il-sung het land verdedigt tegen de 'imperialistische marionetten uit Seoel'. Kangs grootvader steunt het regime van Kim Il-sung en heeft zelfs zijn vermogen aan de Partij vermaakt. Toch verdwijnt de oude man plotseling en kort daarop wordt de rest van de familie aangehouden en in het kamp Yudok geïnterneerd.

Dan begint een lijdensweg die tien jaar zal duren, de jeugdjaren van Kang. Gedreven door een oprechte en onverzettelijke woede vertelt hij het verhaal van die georganiseerde hel. Zonder uitzondering worden zowel kinderen als volwassenen er onderworpen aan een gruwelijk regime van dwangarbeid, indoctrinatie en onmenselijke straffen, en aan de honger, de kou en de ziekten die daarvan het gevolg zijn.

Dit is de eerste authentieke getuigenis die het Westen bereikt vanuit de Noord-Koreaanse goelag. Het legt de werkelijkheid bloot achter het leugenachtige decor dat door een wrede en megalomane tiran is opgetrokken. Terwijl armoede en corruptie dit laatste stalinistische bolwerk ondermijnen, klaagt Kang Chol-hwan de bloedige ideologie aan waarmee men zich nog altijd staande wil houden. Juist nu tussen de twee Koreaanse aartsvijanden voorzichtige toenaderingspogingen plaatsvinden, is deze aanklacht van groot belang.