༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
• Paar kleine vlekjes op de voorkant. Bladzijden schoon gaaf en wit. Als ongelezen.
• Schoon, gaaf en kleurfris exemplaar.

ʚɞ Samenhang in dit pakket ʚɞ
Beide uitgaven stellen de vraag wat er gebeurt wanneer mensen binnen instituties tot geval of middel worden gemaakt. Hefti doet dat vanuit de gezondheidszorg en ervaringskennis, Akkerman vanuit moraalkritiek op organisaties, bestuur en samenleving.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Hefti, Eduard, ʚɞ De Witte Metropool – Een verhaal over macht binnen de gezondheidszorg
Wolters-Noordhoff Groningen
1995, 1e druk, 85 blz., paperback in witgrijze papieromslag met meerkleurenopdruk
Orthovisies,/ Ontwerp omslag: Studio WoltersgroepGroningen. Omslagillustratie: Richard Hefti. Maker van de dia: Mark Kohn. Foto op het achterplat: Joke Mulder, Hasselt. Redactie: Prof. dr H.E.M. Baartman, Prof. dr I.A. van Berkelaer-Onnes, H.M.J.A. Gerritsen, Dr J.M.H. de Moor, Dr J.C. van der Wolf, Dr Tj. Zandberg.
Paar kleine vlekjes op de voorkant. Bladzijden schoon gaaf en wit. Als ongelezen.
ʚɞ

Tekstfragment
‘Te lang zijn gehandicapten gezien als alleen een lichaam met problemen, te lang zijn ze weggestopt achter hoge muren. Waar ik voor wil staan, zijn mijn rechten als mens, voor mijn rechten op een menswaardig bestaan. Mijn hele leven heeft de wereld mij gezien als een gehandicapte... dat weet ik nu ondertussen wel! Ik wil nu de ruimte om mens te zijn.’

Aldus verwoordt Eduard Hefti aan het eind van dit boek zijn mening over de zorg voor gehandicapten. Hij spreekt met kennis van zaken, want hij heeft zijn leven lang in verschillende voorzieningen voor lichamelijk gehandicapten doorgebracht.

In dit boek doet Eduard verslag van zijn ervaringen met de wereld van de (kinder)revalidatie. Hij maakt de lezer – tijdens een wandeling door ‘DE WITTE METROPOOL’ – deelgenoot van zijn belevenissen, zijn twijfels, vreugde en verdriet. Het is een persoonlijk verhaal van een mens-in-wording over artsen, paramedici, groepsopvoeders en gedragsdeskundigen. Ondanks al hun goede bedoelingen is hij door hen voortdurend behandeld als een geval, een probleem, hoogstens een interessant object, in stukjes gehakt vanuit de gezichtshoek van diverse specialisten.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Akkerman, Stevo ʚɞ Het klopt wel, maar het deugt niet – De maatschappelijke moraal in het nauw
Lemniscaat, Rotterdam
2016, 1e druk, 116 blz., paperback, roodpapieromslag met geel-wit opdruk
Schoon, gaaf en kleurfris exemplaar.
ʚɞ

De inhoud

1 Wie op zijn tenen loopt, loopt nooit lang ..... 11
Ter inleiding
2 Belastingontwijking ..... 17
Een fatsoenlijke bank onwaardig
3 Het amorele universum ..... 23 Joris Luyendijk, journalist en antropoloog
4 Tussen regels en moraal ..... 29 Paul van Tongeren, filosoof
5 Onze belangrijkste morele opdracht is solidariteit ..... 35 Wim van der Meeren, zorgverzekeraar
6 Het DNA moet veranderen ..... 39 Antoinette Dijkhuizen, accountant
7 Betere zorg zonder strategische fratsen ..... 45 Jos de Blok, oprichter Buurtzorg
8 Het prachtige risico van onderwijs ..... 49 Gert Biesta, pedagoog
9 Een nieuwe religie ..... 55 Tomáš Sedláček, econoom
10 Het Wilde Westen zonder sheriff ..... 65 Jim Rokakis, treasurer in Cleveland, Ohio
11 Het klopt wel, maar het deugt niet ..... 71 Egbert Eeftink, KPMG-bestuurder
12 Een eigen innerlijk richtsnoer ..... 77 Hans Smits, bouw-CEO en president-commissaris KLM
13 Hovelingencultuur ..... 83 Johan Siebers, filosoof en oud-medewerker van Shell
14 De ‘zoek-het-maar-uit’-politiek ..... 91 Het onbehagen wordt tot gevaarlijke hoogtes opgestookt
15 We slapen allemaal onder hetzelfde hemeldak ..... 99 Tineke Ceelen, Stichting Vluchteling
16 Kiezen voor het goede – maar wat dan? ..... 105 Paul van Tongeren, filosoof
Over de auteur ..... 113
Verantwoording van de illustraties ..... 115
༺༻ ʚɞ ༺༺

Tekstfragment
In Het klopt wel, maar het deugt niet vraagt journalist Stevo Akkerman zich af of niet alleen de bankenwereld, maar de hele maatschappij een ‘amoreel universum’ is geworden. Onze samenleving zit vol gevaarlijke prikkels die ertoe leiden dat de persoonlijke moraal van medewerkers wordt opgeofferd aan de doelen van het bedrijf of de organisatie.

Hoe is het mogelijk dat zoveel bedrijven bijna tien jaar na de financiële crisis nog steeds de randen blijven opzoeken van wat acceptabel is – zelfs als ze grotendeels in overheidshanden zijn, zoals ABN Amro? En hoe komt het dat de overheid, voor zover zij dat al wil, onmachtig is om hiertegen op te treden? Zijn onze politici nog wel geïnteresseerd in een rechtvaardige samenleving of schrikken ze terug voor alles wat zweemt naar idealen, uit angst voor wat al snel ‘moralisme’ heet?

Stevo Akkerman sprak met kopstukken en dissidenten uit het bedrijfsleven, het onderwijs en de gezondheidszorg. Het resultaat is een belangrijk boek.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

zorgkritiek, menswaardigheid, gezondheidszorg, zelfbeschikking, institutionele zorg, maatschappelijke moraal, belastingontwijking, amoralisme, solidariteit, bestuursethiek, organisatiecultuur, ervaringsverhaal, kinderrevalidatie, bedrijfsleven, rechtvaardigheid, gedragsdeskundigen, vluchtelingenwerk, paramedici