Tot ieders verbazing werden in 2001 grote delen middeleeuws muurwerk gevonden toen het gebouw van de Utrechtse rechtbank werd verbouwd. Het bleek te gaan om resten van de Paulusabdij. De oorsprong van deze benedictijner abdij gaat terug tot omstreeks het jaar 1000, toen bisschop Ansfried een klooster stichtte op de Heiligenberg bij Amersfoort. In het midden van de elfde eeuw verhuisde de abdij naar Utrecht, het centrum van het bisdom, waar in 1050 een nieuwe abdijkerk werd gewijd door bisschop Bernold.

In de afgelopen jaren is er uitgebreid onderzoek gedaan naar de Utrechtse Paulusabdij, zowel naar de geschiedenis van het abdijcomplex zelf, als naar de vele bewoners die het gekend heeft. Daarbij is niet alleen gekeken naar de ontwikkeling van Sint-Paulus als klooster maar ook naar de invloed die de ontwikkeling van de stad had op het leven binnen de kloostermuren. Nadat het klooster in 1593 door de Staten van Utrecht werd geconfisceerd, kende de abdij verschillende bewoners waaronder het kapittel van Oudmunster en het Hof van Utrecht..

Deze uitgave is in samenwerking met Het Utrechts Archief en de gemeente Utrecht. Dit kleurrijke boek brengt tot in detail alle resten van de Paulusabdij in kaart die nu nog in het centrum van de stad verborgen liggen. Aan de hand van talloze oude en nieuwe kaarten, tekeningen, prenten en foto`s wordt de rijke geschiedenis van de Paulusabdij door de eeuwen heen aan het licht gebracht.