Al sinds 1382 steekt de Domtoren hoog boven de Utrechtse huizen uit. Al tijdens de bouwtijd was het een van de meest aansprekende en besproken gebouwen in de stad. En dat zou het altijd blijven. Maar wie liet die immense toren eigenlijk bouwen en waarom? En hoe ging dat in z’n werk? Hoeveel werklieden waren er bij betrokken? Waar kwamen de bouwmaterialen vandaan en hoe werden die verwerkt?
In De Utrechtse Domtoren. Trots van de stad worden al deze vragen beantwoord. Ook wordt voor het eerst het bouwbedrijf van de Dom uitvoerig besproken. Om de bouw beter te begrijpen, zijn er gedetailleerde 3D-modellen van de Domtoren en de vroegere omgeving gemaakt. In de veertiende eeuw was er nog geen sprake van een Domplein en stond er rondom de te bouwen toren veel bebouwing. De torenbouwers moesten dan ook voorzichtig te werk gaan.
Er is bijna tien jaar onderzoek gemoeid met het maken van dit boek. Duizenden archiefstukken en tientallen onderzoeksverslagen zijn bestudeerd om de geschiedenis te beschrijven van de beroemde toren, waarvan de bouw bijna zeven eeuwen geleden begon. In al die eeuwen heeft de toren veel meegemaakt. Ooit gebouwd als onderdeel van de Utrechtse kathedraal werd de Domtoren na de Reformatie van 1580 steeds meer een stadse toren. De toren overleefde storm en regen dankzij de vele generaties die zich over het bouwwerk ontfermden. Dat was niet zomaar, want Geert Grote schreef het al in de veertiende eeuw: de Domtoren is de trots van de stad.