Job: Roman van een eenvoudige man (Hiob: Roman eines einfachen Mannes) van Joseph Roth, gepubliceerd in 1930, is een moderne hervertelling van het Bijbelse verhaal van Job, verplaatst naar het begin van de 20e eeuw. De roman volgt het leven van Mendel Singer, een vrome maar arme Joodse leraar in het Russische dorpje Zuchnow, wiens leven wordt overschaduwd door tegenslagen en persoonlijke tragedies die zijn geloof tot het uiterste beproeven.

Het verhaal behandelt de uitdagingen van familie en emigratie: Mendels jongste zoon Menuchim wordt geboren met een handicap, terwijl zijn andere kinderen hun eigen weg gaan – Jonas dient in het Russische leger, Shemariah emigreert naar Amerika, en dochter Mirjam krijgt een relatie met een kozak. Wanneer de familie emigreert naar New York in de hoop op een beter leven, blijven de rampen zich opstapelen; Mendel verliest zijn vrouw en zonen, en zijn dochter raakt krankzinnig. Ondanks zijn bitterheid en vervreemding van God, eindigt de roman met een onverwachte, bijna wonderlijke hereniging met Menuchim, die is uitgegroeid tot een beroemd musicus.

Job: Roman van een eenvoudige man combineert historische en culturele context met diep menselijke en religieuze thema’s, waaronder geloof, familie, lijden en hoop. Het is een tijdloze klassieker die essentieel is voor liefhebbers van Europese literatuur, Joodse cultuur, spirituele romans en historische verhalen over emigratie en overleving.