— Omslag licht sleets, iets beduimeld en ezelorig. Bladzijden schoon gaaf en nauwelijks verschoten; Omslag schoon, gaaf en kleurfris. Bladzijden gaaf, schoon en wit.

༺༺༻Samenhang in dit pakket ༺༺༻
Beide boeken richten zich rechtstreeks op onderwijspraktijk en vorming. Verduin behandelt het gebruik van visuele hulpmiddelen binnen het aardrijkskunde-onderwijs en de didactische betekenis daarvan, terwijl Rondhuis laat zien hoe kinderen binnen het onderwijs tot denken, gesprek en reflectie gebracht kunnen worden. Samen tonen zij twee complementaire benaderingen van leren: via beeld en via dialoog.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Verduin geb. Muller, Henriëtte Sophie ༺༻ʚɞ༺༺ Leren met beelden. Het gebruik van visuele hulpmiddelen bij het aardrijkskunde-onderwijs op de scholen voor het V.H.M.O., enige aspecten van theorie en praktijk (with summaries in English)
J. B. Wolters, Groningen
1964, 1e druk, xvi,277 blz., gebrocheerd in grijsgrauwe papieromslag met oranje opdruk. Geïllustreerd met zwart wit en kleurenafbeeldingen.
Academisch proefschrift ter verkrijging van de graad van doctor in de letteren aan de Universiteit van Amsterdam.

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
-- Los bijgevoegd: stellingenblad behorend bij het academisch proefschrift.
༻ ʚɞ
- Henriëtte Sophia Verduin-Muller (Roosendaal, 8 april 1921) was een Nederlandse sociaal-geograaf en hoogleraar die zich vooral bezighield met geografie-onderwijs en didactiek van de aardrijkskunde.

Leven en opleiding
Henriëtte Sophia Verduin-Muller werd op 8 april 1921 geboren in Roosendaal. Na haar middelbare opleiding behaalde zij het staatsexamen MULO-A. Vervolgens studeerde zij sociale geografie, een vakgebied binnen de sociale wetenschappen dat zich richt op de ruimtelijke aspecten van menselijke activiteiten en samenlevingen.
Op 23 juni 1964 promoveerde zij aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Haar proefschrift, onder begeleiding van prof. dr. T.T. ten Have, droeg de titel:

Leren met beelden. Het gebruik van visuele hulpmiddelen bij het aardrijkskunde-onderwijs op de scholen voor het V.H.M.O., enige aspecten van theorie en praktijk.
In dit onderzoek analyseerde zij hoe visuele middelen – zoals kaarten, afbeeldingen en andere beeldmaterialen – het aardrijkskundeonderwijs kunnen ondersteunen, zowel theoretisch als in de onderwijspraktijk.

Loopbaan
Voor haar benoeming tot hoogleraar was Verduin-Muller werkzaam als wetenschappelijk hoofdmedewerker geografie voor educatie in Utrecht. In deze functie hield zij zich bezig met de didactiek van de geografie en met de ontwikkeling van onderwijs in dit vakgebied.

Op 2 juli 1982 werd zij benoemd tot gewoon hoogleraar sociale geografie, in het bijzonder geografie voor educatie, aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Haar leerstoel was verbonden aan de Interfaculteit der aardrijkskunde en prehistorie en het Geografisch Instituut, dat later onderdeel werd van de Faculteit Geowetenschappen (Departement Sociale geografie en planologie).

Zij aanvaardde haar hoogleraarschap officieel op 5 juli 1982. Op 23 januari 1984 hield zij haar oratie getiteld De geïnformeerde mens, waarin zij het belang benadrukte van geografische kennis voor een goed geïnformeerde burger en voor het begrijpen van maatschappelijke en ruimtelijke vraagstukken.

Emeritaat
Haar hoogleraarschap duurde relatief kort: op 1 september 1984 ging zij met vervroegd emeritaat. Ondanks deze korte periode als hoogleraar leverde zij een bijdrage aan de ontwikkeling van geografiedidactiek en onderwijsgeografie in Nederland.

Betekenis
Verduin-Muller behoort tot de generatie geografen die zich intensief bezighielden met de didactiek van het aardrijkskundeonderwijs, met name met het gebruik van beeldmateriaal en visuele hulpmiddelen bij het leren over geografische onderwerpen. Haar werk benadrukte het belang van visuele representaties en goed geïnformeerde burgers in een samenleving waarin ruimtelijke kennis steeds belangrijker wordt.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Omslag licht sleets, iets beduimeld en ezelorig. Bladzijden schoon gaaf en nauwelijks verschoten.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Rondhuis, Thecla ༺༻ʚɞ༺༺ Filosoferen met kinderen
Lemniscaat; IKON
1997, 2e druk, 123[5] blz., paperback
Omslagillustratie: Roelof van der Schans. Illustratie p. 13: M.C. Escher, ‘Waterval’, 1961. Illustratie p. 81: R. Magritte, ‘Ceci n’est pas une pipe’, 1928-29. Illustraties p. 123: Sabba, ‘Echt’ en ‘Niet-echt’, 1994.
— Omslag schoon, gaaf en kleurfris. Bladzijden gaaf, schoon en wit.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Inhoud

Inleiding 10
Gevangenschap en vrijheid 15
Aapmens of mensaap 34
Robot 46
Echt en niet-echt 60
Echtheid en werkelijkheid 71
De eenhoorn 83
Kleuren 90
Ondier 103
Tot besluit 117
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment

Filosoferen met kinderen, je hoort er overal over praten, in de media, maar ook in het onderwijs, maar wat wordt ermee bedoeld? Hoe doe je dat als leraar, als ouder?

Thecla Rondhuis probeert op deze en vele andere vragen in dit boek een antwoord te geven. Zij doet dat door te laten zien hoe filosoferen in de praktijk kan gaan, door de kinderen zelf aan het woord te laten.
Zij praat met kinderen over vrijheid en gevangenschap, over wanneer iets echt is en wanneer niet en over nog veel andere zaken. In haar commentaar aan het einde van ieder hoofdstuk probeert ze de zaken in perspectief te plaatsen, gaat zij in op de rol van de volwassene en de vele voetangels en klemmen die je tegenkomt als je met kinderen gaat filosoferen.

Maar het belangrijkste dat zij op deze manier laat zien is de rijkdom van dergelijke gesprekken. De onverwachte wendingen en vaak verrassende verbanden die door kinderen worden gelegd.

Dit boek kwam tot stand in samenwerking met de IKON die over dit onderwerp een vierdelige televisieserie maakte onder de titel: ‘Ik dacht bij mezelf.’
Thecla Rondhuis heeft als filosofe vele jaren ervaring in het filosoferen met kinderen. Zij was van meet af aan betrokken bij het Centrum voor Kinderfilosofie aan de Universiteit van Amsterdam.

༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
kinderfilosofie, denkonderwijs, gespreksvoering, vrijheidsbegrip, werkelijkheidsvragen, onderwijspraktijk, M.C. Escher, Magritte, IKON, eenhoorn, kleurenleer, opvoedingsvragen, didactiek, onderwijsvisualisatie, schoolmedia aardrijkskundeonderwijs, leermiddelen, onderwijspraktijk visuele didactiek, aardrijkskundeles, onderwijsvernieuwing, kaartgebruik, klaspraktijk, leerpsychologie, schooldidactiek, onderwijsmedia, beeldmateriaal, promotieonderzoek, lesmethodiek, pedagogische studie