De Oude Kerk van Delden, oorspronkelijk gewijd aan de Heilige Blasius, is eigendom van de Nederlandse Hervormde Gemeente. De oudste onbetwiste vermelding van het monument dateert uit 1118. De in hoofdzaak uit Bentheimersteen opgetrokken driebeukige hallenkerk is ontstaan door vergroting in de 15e en 16e eeuw van een laat-Romaans basiliekje (ca 1200).

Van deze Romaanse kerk bevinden zich overblijfselen in de pijlers tussen de drie beuken. In de noordbeuk is tevens nog een Romaans venster aanwezig. Boven de ingang van het zuidkoor is een steen aangebracht met het jaartal 1464 en op de boog tussen schip en toren staat het jaartal 1538.

In het koor resteert een fragment van het altaar dat waarschijnlijk tijdens de Beeldenstorm is vernietigd. Tegen de noordwand van de noorderkoorsluiting bevindt zich een belangrijk epitaaf uit de Vroeg-Renaissance en in de zuiderkoorsluiting de epitaaf van Johan van Raesfelt tot Twickelo (gest. 1604). Deze zichtbare tekens geven duidelijk de verbondenheid aan van het kasteel Twickel en zijn bewoners met Delden en deze kerk.

Langs de muren staan enkele herenbanken uit de Renaissance. In de gewelven zijn tijdens de 15e eeuw fresco's aangebracht. Het orgel stamt uit 1847 en is gemaakt door C.F.A. Naber uit Deventer. Van de vroegere afsluiting van het kerkterrein resteert een duivelsrooster bij de Markt.

De toren van de Oude Blasiuskerk bestaat uit twee geledingen in Bentheimer zandsteen met vierzijdige spits. Naast de toreningang staat het opschrift betreffende eerste steen gelegd in 1516. In de toren is een klokkenstoel met gelui van vier klokken, waarvan een van een anonieme gieter, 1632, diam. 92,5 cm. en drie moderne klokken. In een steunbeer van de kerk is een iets oostelijk afwijkende zonnewijzer op een plaat van Bentheimer steen, waarvan de randen zwart geverfd zijn.